MOTUS MEDII PLANETARUM. II 



exit X cof. 9 •+- Y fin. 9 = v cof. £ cof (fl — -|) ■+" v 

 Jin. £ cof. a Jin, (S — %[/) j 



ita lu fie 



t = |/ ( « k — i kt ( co/ | cof. (9 — 4) ■+" J Ul ' k 

 cof. as fin. (9 — 4))~ l " vv ) i 



unde perfpicnum eft formulam cof. £ cof. (9 — 4) "+" 

 fin. £ cof. a Jin. (9 — 4) exprimere cofinum anguli Q 

 A Z , qui eft diftancia planetarura e fole vifa. 



XIII. 



Quomodo cunque ab a&ione planets Q planum or- 

 bits alterius planets Z immutatur, ita ut momento 

 temporis tarn politio lines nodorum A Q quam incli- 

 natio mutua utriufqueoibits variationem patiatur, certa 

 qusdam relatio inter has variaciones intercedat. Si enim 

 pun&o temporis planeta ex Z in ^ fuccedat , ut an- 

 gulus elementaris Z A ^ fit = dtp pun&um \ sque ad 

 pofitionem orbits prscedentem angulis 4 £t as deter- 

 minatam atque ad pofitionem fequentem angulis 4 ■+• 

 d-^, &c as ■+- d a contentam reftrri oportet. Ex quo 

 difFerentialia dX, dY & dZ eadem prodirc debent , 

 five anguli 4 & as conftantes fumantur, & pro anguli 

 Q A Z = % differential! fcribatur dtp quippe qui hoc 

 elemento augetur; five iidem anguli ~\< &£ as etiam pro 

 variabilibus habeantur, angulufquc £ vero fuo differen- 

 tiali d$ augeri ftatuatur, quod ob mutationem in linea 

 nodorum & inclinatione faffcam non amplius angulo ele- 

 mental dtp squale eft sftimandum. Ex hac autem 

 duplici difFerentiatione gemina relatio inter angulos ele« 

 mentares dtp, d%, d -\> &: da concludetur. 



Bij 



