40 De successiva mutatione 



LI 1 1. 



In hac formula , quia per fradionem minimam n eft 

 multiplicata atque omnes perturbationes valde funt exi- 

 guar, primo quantitates p Sc q pro conitantibus haberi 

 pofTunt. Turn vero ponere licet d x = d <p neglecta 

 motu linea: ablidum. Delude quo tempore terra motu 



medio conficit an<»ulum dT eodem erit d<p = ? 



o T v v 



exiftente v = — ; — • Ac fi pro altero planera pcr- 



I -(— q CUJ. X L l * 



turbante in () fit femiparameter = £, excentricitas = e 

 2c auomalia vera a perihelio computata =y erit fimili 



modo u = —  7— 5c d 9 — = d y , undc 



omnia differentialia ad idem d T reducuntur. Sed ma- 

 xima difficultas etiamnum in formula irrationali t refi- 

 det. Qua: quomodo fuperari queat , ita quidem ut nof- 

 trum inftitutum poftulat, nondum pcrfpicio : immanes 

 enim calculos cvitare vellem quia inde parum fubfidii 

 fuppetiturum prxvideo. 



LIV. 



Simpliciffimus eft cafus , quo amba: orbita: ftatuun* 

 tur circulares & excentricitas negligitur. Unde fit 



V = p = r : u —b. d$= = —rr dT, & d 9 



/ T r r r V r 



rVr, turn vero T =\ {bb -t-rr — ibrcof. (<p-6))> 



' by b { 



& variatio quxfita d r = — 2 n r ' d $ Jin. (<p —  9 ). 

 f— — -^- J j ubi quidem ipfa quantitas /■ ob mutabi- 



litatem 



