44 De successiva mutatione 



tur. Atque ex formulis inventis , fi analyfis fuffkerct , 

 & quifpiam laborem fufcipere veller vera adeo quan- 

 tity hujus alterationis aflignari poffet , qua: cum ab 

 III. Academia non exprefie requiratur quarftioni equi- 

 dem fatisfecific videor, interim quid de fingulis plane- 

 tis fit cenfendum , hie fubjungam. 



LX. 



Primo igitur Mercurius , etfi excentricitatem habec 

 maximam ab infignem reliquorum planetarum d.itan- 

 tiam pra; diftantia folis vix ullam mutationem in motu 

 medio patietur nifi forte a Jove , cujus aphelium ab 

 aphelio Mercurii diftat 64' effectus quidam exiguus 

 oriatur. In Venere autem ob ejus excentricitatem fere 

 evanefcentem nulla mutatio producetur. Tcrrx au- 

 tem motus medius a Jove imprimis affici debet , cum 

 diftantia apheliomm fit H 8 quam autem parum fenfi- 

 bilem efle Obfervationes teftantur. Mars tarn a Jove 

 qua Saturno pari debet , idque multo magis quam terra 

 quia his planetis eft propior fimulque majori excen- 

 tricitate prarditus. Saturnus autem S<. Jupiter mi fiint 

 a Sole remotiffimi , & maximas mafias continent , eo 

 magis in fe invicem agere debent , quod cum excen- 

 tricitas in utroque fatis eft magna , turn vtro eorum 

 aphelia 79 a fe invicem diftant ; unde in utroque 

 motus medius haud exiguam variationcm patitur, qua; 

 adeo jam per obfervationes fatis videtur confirmata. 



FINIS. 



