ACADEMI^ HISTORIA. Lib. I. 15 



Marcafitis, aut utriufque tempcratio plurimum forfitan ad eam coaguUtio- 

 riem conferunc. Vcrum hoc loco non tam rationes ipfas quam faita per- 

 fequimur. 



C A P U T III. 

 De qitibufdim Ohfervattonihus Anatomicit. 



I. ^^Um iis temporibus novum dc transfufionc fanguinis commcn- ^«4_ 

 ^jtum Eruditotum ingenia cxerceret , ac fubinde plures viri non tomica 

 indo(Sti in eam fpem venifTent , fore ut non Phyficx modo lucem ahquam, 

 fed &c medcndi arti magnam afferret utihtatem, placuit Academiarillud ipfum 

 qualecumque cffct , accurato cxamini fubjicere. Itaquc die 22. Januarii , 

 tum aUisconfequentibus fafta cft ex unius canis arteria carotidc in venam 

 jugularem alterius transfLifio fanguinis. Cum autem uberior cx arteria fan- 

 guis in venam minaret, brevi cxtindlus fuit qui fanguinem exceperac. In 

 ahis major eft adhibicacautio, uc minor fanguinis quanticas efflucret : ncque 

 adco uberior fanguis mortem actuhc cani in qucm is tranfmifTus fuic , fed 

 coagulacus camenapparuic , ac fubinde muhum fuicdebilicacus Sc dcjecfhis, 

 cum aker eilct vcgecior. 



Menfe Martio fic repetita eft transfufio , ut tantum fanguinis ex unius 

 vena educcretur , quantum ab aherius arceiia efflucret, idque bilancis opc 

 fuic exploratum. Tum aha eft cxcogicaca racio , qua duphcis fyphonis bc- 

 neficio fanguis ex cmius crurali arceria in venam akerius cruralcm , ac (i- 

 mul ex hujus vena jugulari in carocidem ahcrius coramearet. Verum hoc 

 ipfum executioni mandacum non fiiic. 



1 1. D. Perrauh peculiari diftettacione oftendic quam inucihs, imo quam 

 cxitiofa cffet illa fanguinis mutua tranrmiflio ; primuni cnim prxceps illc 

 & fubitus fanguinis ac fpirituum motus vix a nacura ferri poteft , qux hu- 

 morum altcrationi fic prxcft , ut ab eo qucm prilcribic oidinc , recedi x- 

 gre patiamr : cordis pulfus & propria cu)ulque organi ftrucfhira, aut tem- 

 pcrics naturx juffa rcligiosc exequuntur. Hmc naturali humorum pertur- 

 bata motionc afi^c(Stus violcnti in vitx difcrimcn interdum adducunc ; acque 

 ut mors ipfa , ita & morbi ex illa confuhone oriuntur. Qux enim bene 

 conftituta, vitam&: fmiratcm tucncur, cadem morbos & motcem affeiunt 

 cum ordo ille pervcrtitur. 



III. Hoc ipfum ex iis qux fafta funt experimentis confirmabat : nun- 

 quam enim fada clt cransfufio , quin animalia cxtinfta aut fuffbcsta fue- 

 rint , aut certe multuni debilitata ex novi fanguinis coagulatione. lUud 

 fi: verofimile animal omni fanguine tam cito fraudari non pofle , & alie- 

 num excipere , citra ullum virium aut fanitatis difpendium. 



IV. Ac nefcio an quifquam fibi hoc in animum inducat , animaha poft 

 eam transfufionis opcrationem xquc vcgcta vidcri , nifi fortc qux ubcriorc 

 abundabant fanguine, aut cjus perparum admifcrc. Ac fubinde fieri potuit 

 ut fanguis in fvphone ipfo concretus alterius vcnam non fubient , cum ex 



Cij 



