^4 REGI.£SCIENTIARUM 



Ann. Unde cxtremx radicts Cliclidonii & quarunKbm plantarum rSWum fere 

 i6S^. lucci pr^bcnt rcftclx , c]uantum folia ipfa , quod fuccus a;quabilitct ia 

 partcs onines propcUatur. 



VII. SeC\o Papavcris caulc ttibus aut quatuor tligitis infra planti ca- 

 put, ubi maturcfcerc incipic , fuccus candidus c caulc fublatus exibit ; alius 

 fulvo colorc tiniflus c parcc fumma eftluct : adco ut aibos cfFe diftin(fto3 

 hinc (ulpicari liccat. Non cnim fuccus iifdcm in tubulis tam divtrfos co- 

 lorcs polfet inducrc. Sic Ficu tranfverfim in medio fcifta , cjui ab cxcrc- 

 ma toliorum parte dcfluit luccus , aquofiot eft , & minus candidus, quam 

 qui c.x parte altcra ftillac : ira uc fuccus aquofus qui foliis incft , in tubu- 

 los fucco candido rcfcrcos commcec , 8c cum eo mifccacur ; auc ccrce di- 

 verfi utriufque func canalcs, vel tubuli. 



VII, Ex iis atque aliis concludtbat vir ingcniofus & doctus , illud ve- 

 ro proximum vidcri , fuccum nuttiiium in plantis , ut fanguincm in ani- 

 malibus circumagi. Nam magna cft intcr plantarum & animalium vegcca- 

 tionem limilitudo. In illis ladlca vafa chylum cxcipiunt , qui in vcnas. 

 dcinde in cor & pulmones , in cor rurfum , tum in artetiasdetcrtur nu- 

 cricTidis parcibus : quod reliquum cft in venas ttfluit. Non diirimili ratio- 

 ne fucco nuctitio radicum cxtrema imbuuntut , qui in tadicis coipus pti- 

 miim, tum in caulcm & trunciim pcr cubulos fibi aptatos ad tamosul- 

 que 8c folia cluclatur. Quod fupcrtft pcr alios canalcs ad radicem reraeac,. 

 ut digcratur Sc fruCtuum nutntioni lit idoncum. Unde in plcrifque plan- 

 tis tadices mulium incrcmenti fumunt , ncc minus ftrc quain rami : ita 

 uc fuccus ad cxtrcmas ufquc tadices protrudatut , ut vctfus ramos idcm 

 impellitur. 



Aceedit illud etiam corpora qusquc liquida in perpecuo motu vetfari, ut 

 aEia, aquam , languincm , qua- fi torpeanc , brevi corruaipuntur. Quate 

 in plantis fuccum non cfle otiofum , fed pcrenni motu .-i ladicc ad folia 

 ufquc , &c a foliis ad radices dcfcrri cxiftim::bat. 



IX. His lcc^is qux in eam tcm confcripfctant D. D. Pcrrault &: Ma- 

 riottc , placuit, uc omncs dic conftituto in horruro Rcgium fc confcrrent, 

 arquc cxperimcnta omnibus coram ficrcnt. Qui utiquc magna cx partc 

 facta fuiit. Ncc tamen ca cftc hii)u(modi , ut circulatio ("ucci in pLintis 

 cx iis dtmonftiari pofTit, nonnulli cxiftinaban:, & imprimis D. Du Clos 

 qiii fciipto pcculiari fcntcr.t'am fuam cxpoliiit. 



Ncgabat cx Analogia ffc (Imilicudine quadam plnntas intet & animalia 

 argumtntum (atis firmum duci poffc , quo (licci alimcncitii in plantis cir- 

 cuitus dcmonftrctut. Non cnim omni cx pittc cft fimilitudo , atque cjuf- 

 niodi Analogii nihil fere probant. 



X. Huic utiquc rcfpondit D. Pcrraulc cjufitiodi Analogias inter animan- 

 tcs & plantas , fi fola; (int , miniis tirc idonc.is qux icm propofitam con- 

 ficiant : fcd tamcn ncgari non poflc quin cx nonnihil lucis afl^crant ici jam 

 vatiis cxpeiimcntis comprobat c , quam tfficiunt admockim veiifimilcm : 

 qiiod nnum in Phyficis impriir.is confcifliiTiur. Quocitca hx conjc(5lur.T c 

 variis obfervationibus dudtx non nicdiocritct cx eo confitmaniut , quod 

 planix £c animalia in cadcm vi aut facultacc vcgctatricc convcnianc ; cuni 



iiutritio 



