( 67 ) 



71. Caryocar edule. 



C. foliis 3-foliolatis, foliolis breviter petiolulatis , ova- 

 tis, basi obtusis vel acutiusculis , apice subabrupte 

 acuminatis, margine late irregulariterque crenatis, 

 utrinque glabris; foliolis aliis 4 in appendices toti- 

 dem parvissimas cirriformes abortu mutatis. 



Nom. vulg. Piqui. 



Crescit in arenosis iiiaritimis prope Rio de Janeiro, rara 

 ( Riedel ). 



Arbor ( teste milii clar. Riedel ) floribus albis fructuque eduli 

 praedita. Foliola membranacea penninervia , nervo medio 

 lateralibusque venisque intermediis subtus prominulis. FIo- 

 res racemosi terminales : pedunculi glabri, apice articulati, 

 circa medium vel apicem versus 1 -2-bracteolati, bracteolis 

 minimis deciduis. 



Obs. Species foliolorum forma atque glabritie accedens ad 

 Saouari glabram Aubl. guian. 1. p. 599. tab. 240. (Ca- 

 ryocar glabrum Pers. ) ; at vero appendicibus cirriformibus 

 supra notatis plane distincta. Hae constant foliolis 4 minimis 

 sessilibus lineari-lanceolatis ramentaceis concavis circinatis 

 petioli communis apice insidentibus , quae lanquam foliola 

 abortiva considero instar eorum quae inspieiuntur in Schmi- 

 delid heterophtjlld Cambess. , quam stirpem in Brasilia ipse 

 quidem observavi. Quum de charactere tam magni momenti 

 nulla tum in icone tum in descriptione plantae Aubletianae 

 mentio fiat, meam hanc stirpem veluti ab ea diversam ac 

 proinde novam proponere nequaquam vereor. 



Diagnosis ex unico exemplari. 



