— 460 — 



At ut id de epistoHs verissimum, non ita tanien de fasciculis hue 

 transmiltendis. Nulla quippe tulior et commodior bis via, quam 

 Lugdunum. Hac proinde utaris, ut soles. Nondum tamen accepi 

 eum quern mercatoribus San-Gallensibus commisisti; inimo nee 

 utrumLugduiuun pervenerit,scio.Tantuninuper scbedulamadme 

 raisilD.Rigaud.bujusuibis bibliopola, alleriuscognoxninisLugdu- 

 nensis germanus, qua siguificabat acecpisse se mitti sibi a R. P. 

 Mauritio Miiller San-Gallensi bibliothecario chartas quasdam niss. 

 quae fasciculo mibi inscripto et Lugduno inisso concludebantur; 

 rogare proinde, ut, cum fasciculuai accepissem, sibi niilterentur 

 quaj ipsius erant. Erroreiu statiui persensi, conjccique fasciculum 

 meuni alicui ex Anissonijs aut Rigaldis Lugdunensibus eoniinis- 

 sum fuisse, ut in librorum, Parisios niittendorum sarcinain 

 imniitteretur. Utut est, libros a te expetitos Lugdunum mittens, 

 scripsi sciscitaturus quid rei esset. Gum vero libri tui a decern die- 

 bus bine discesserint, baud procul a Lugduno jam abesse puto. 

 Monilus institor noster eos Weguelino vestro tradet. Igitur in ar- 

 cula lignea iuvenies quatuor lomos Perpetuitatis fidei circa Eu- 

 cbaristiam, in 4", dignissimum opus quod a te plus semel legatur, 

 cum maxime inter bajrelicos degas. Invenies praiterea octo tomos 

 in l\° nov;e edilionis concionum patris Le Jeune; omnes gallico 

 more rite conipactos^ Addidi, quem cupiebas, prospectum operis 

 antiquitatum Constantinopolit. quem in tertio, si benememini, 

 lomo Perpetuitatis fidei inclusi. Solvi vero pro Perpetuitate fidei, 

 Iriginta iibras gallicas; pro sermonibus patris le Jeune, quinde- 

 cim; pro vectura Lugdunum usque fres Iibras et octo asses; pro 

 arcula denique, quindecim asses; quae juncta simul conficiunt 

 quadraginta et novem Iibras cum tribus assibus, monetae nostras 

 gallicaj. Gaudeo quod linguam nostram intelligas : cura ut in 

 ea proficias, laboris te non poenitebit. Nihil novi, quod te scire 

 juvet, nisi quod serenissima princeps, junioris Anglia) regis Ja- 

 cobi III soror, vix decem et octo annos nata, variolorum morbo 

 (gallice, petite verole) ingenti bonorum omnium mocrore absumpta 

 est. Idem morbus regem ejus fratrem paulo ante invaserat : sed 

 felicius, Deo sint gratiae, cessit : nam tandem convaluit. Maxima 



' Les sermons du P. le Jeune, oratorien, qui eurcnt une grande reputation 

 au xvii'sifecle, etaient fort estim^s de Massiilon. Publics A Toulouse, en 1662 

 et pendant les aundes suivantes , ils out cte rcimprimes de nos jours i Lyon , sous 

 ce litre : Le Missionnaire de iOratoire. 



