— 502 — 



Prancia , et in ipso vicarius generalis archiepiscopi cardinalis, ipsi 

 etiam aflTiuilate junctus. lustantibus autem bene multis, vicarium 

 afBnemque archiepiscopi cardinalis ejus partes sequi oportere di- 

 ctitantibus cessit tandem. Sub hoec autem cum de pace inter non 

 appellantes et appellantes episcopos concilianda, deque reci- 

 pienda ab omnibus SS. Domini P. constitutione ageretur , quod 

 negotium nondum perfectum est; muUi secundi ordinis obstite- 

 runt, et rescriptum afferentes quo concih'ationeni illam et consti- 

 tutionis admissionem rejiciebant, nomina et subscriptiones quae- 

 rebant , et a supra dicto R. P. , ut subscriberet postuiabant ; ipse 

 vero non modo abnuil , sed etiam alios, quantum potuit, ne id 

 agerent coercuit. Si quid vero secus referatur, id falso certe narra- 

 bitur. In capitulo autem generali statim atque in superiorem ge- 

 neralem cooptatus est, virum sibi a consiliis et a secretis , ut mos 

 est, delegit dominum Franciscum Bormecase, qui non modo 

 non appellavit, sed et alios ne appellarent cohibuit, id quod et 

 ego quoque pro viriii feci. 



In me recipio, Eniminentissime Cardinalis, Rev. Pat. de Sainte- 

 Marthe nihil non acturum esse ut SS. P. P. gratiam sibi conci- 

 liet, et curaturum ut in congregatione nostra ei omnes sen com- 

 muni Patri et Vicario Christi obsequium praestent. Id si SS. Pa- 

 tri nostro testificari digneris, Emin. Cardin., gralias habebimus 

 summas; nam quod notatu dignum est, etsi hoc tumultu, et in 

 tanta rerum perturbatione innumera scripta contra conslitutionem 

 Dni nostri Papaj prodierint, ne vel minimum quidem ab aliquo 

 ex nostra congregatione, in qua eerie scriptores non desunt, emis- 

 sum fuit. Quibus perspectis, Emin. Cardin., rogo et instantis- 

 sime deprecor ut Sanctissimi Domini nostri gratiam huic con- 

 gregationi conciliare coneris; ipsique dicas quaiso curaturum 

 R. P. generalem nostrum ut omnia jurgia cessent, et nemo contra 

 S. D. N. Papa3 statuta os aperiat. Quod utique spero me ab 

 Emin. tua conseculurum esse, cui fausta omnia et multos annos 

 apprecor. Emin. tuae, 



Obsequentissimus el addictissimus famulus, 

 Fr. Bernardus de Montfaucon , M. B. 



