DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



tische kennis en VAN HASSELT'S meer theoretische physiologische 

 studien vulden elkaar aan ; KUHL had het groote voordeel, dat 

 hij al zijn tijd aan natuur-historisch werk geven kon, dat hij in 

 gezelschap van VAN SWINDEREN tochten maakte en zoo ook de 

 voor hem vreemde en daardoor aantrekkelijke zeefauna leerde 

 kennen; VAN HASSELT moest een groot deel van zijn dagen 

 afstaan aan geneeskundigen arbeid, maar leerde hierdoor op 

 breeder basis werken en de niet-systematische vakken, als 

 physiologic, waardeeren. 



Een door de Groningsche Philosophische Faculteit, waar- 

 schijnlijk wel op VAN SWINDEREN'S voorstel, uitgeschreven prijs- 

 vraag: .,Over de geleidelijke overgangen in de klasse der 

 zoogdieren", zette beide vrienden aan het werk; KUHL, met 

 zijn ongetwijfeld grooter aanleg en zijn betere kennis van 

 diervormen, behaalde de gouden eerepenning, VAN HASSELT 

 kreeg de zilveren, terwijl aan beiden het eere-lidmaatschap 

 van het Natuurkundig Genootschap aangeboden werd (1817). 

 Samen werkten zij aan vergelijkend-anatomische onderzoekingen ; 

 him ,,Beitrage zur vergleichende Anatomic" verscheen als 

 resultaat daarvan in 1820; en samen maakten zij in 1818 een 

 voetreis door Duitschland, waar ze o. a. met LORENZ OKEN 

 kennis maakten. In den tijd op het museum bewerkte KUHL 

 nog een index van de museumvoorwerpen en van enkele oudere 

 plaatwerken, waarvan de nomenclatuur niet meer in overeen- 

 stemming met die van KUHL'S tijd was. 



In het begin van 1819 kreeg KUHL van uit den Haag een 

 tijding, die hem ,,als een electrische schok" trof, zoo schreef 

 hij aan VAN SWINDEREN : de Minister decide hem mede, dat 

 ,,de gunstige rapporten, welke aan den Koning gedaan waren, 

 Hoogstdenzelven het oog op hem hadden doen slaan, als iemand, 

 die met vrucht eene of meer kolonien van den Staat zou kunnen 

 bereizen, ten einde de alsnog ongekende schatten, welke de 



101 



