DE NATUURKUNDIGE CUMMISSIE. 



vriend van BOIE en door zijn bemiddeling ook aan het Museum 

 aangesteld, terwijl ter vervanging van den overleden teekenaar 

 KEULTJES aan hen werd toegevoegd SALOMON MULLER, een jonge 

 man van eenvoudige afkomst, maar voor wien een belangrijke 

 rol in het natuuronderzoek van onze kolonien weggelegd was. 

 Een paar maanden later benoemde de Koning nog als teekenaar 

 der Commissie een zekeren J. C. DE BRUYN, een kunstschilder, 

 die echter al spoedig vervangen werd door P. VAN OORT. 



Het vertrek dezer nieuwe leden zou nog langen tijd ver- 

 traagd worden : het bericht van VAN HASSELT'S dood en de 

 daarop volgende aankomst in Leiden van zijn verzamelingen 

 en aanteekeningen hadden uitstel wenschelijk gemaakt. BOIE'S 

 hulp aan het Museum bij de bewerking van dit kostbare 

 materiaal was nog dringend noodig; MULLER'S bekwaamheid 

 in het prepareeren van dieren kwam ook hier goed te stade, 

 en zoo werd het December 1825, eer de vier reizigers 

 Texel verlieten. 



BOIE, MACKLOT en MULLER waren buitenlanders. BOIE'S vader 

 was staatsraad aan het Deensche Hof en Landvoogd van Zuid- 

 Ditmarsen, waar HENDRIK den 4^n Mei 1794 te Meldorf geboren 

 werd. Gedwongen zichzelf een bestaan te veroveren, vertrok 

 hij in 1812 naar Kiel, om zich daar op rechtswetenschap toe 

 te leggen, hoewel hij eigenlijk met hart en ziel natuurliefhebber 

 was. In 1814 verwisselde hij Kiel met Gottingen, om het volgend 

 jaar ook deze hoogeschool te verlaten en naar Heidelberg te 

 trekken. Hier voleindigde hij in 1817 zijn rechtenstudie, maar 

 werd kort daarna door den Hoogleeraar TIEDEMANN, die hem 



o 



om zijn grooten ijver en zijn liefde voor dierkundig onderzoek 

 krachtig steunde, aangezocht voor het ambt van conservator 

 aan het Heidelbergsch Zoologisch Kabinet. In 1821 riep TEM- 

 MINCK hem van dezen post naar Leiden, om daar te helpen bij 

 de organisatie en de bewerking van het Museum van Natuurlijke 



