DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



bedoeling zeer goed : ,,maar ik beschouw de bedoelingen van 

 ZEd. HGde daarheen te leiden om den Plantentuin van Buiten- 

 zorg gedeeltelijk onder zijn beheer te brengen". Toch kan 

 DE VRIESE geen klagen hebben over de wijze, waarop steeds 

 vanuit Buitenzorg aan zijn wenschen voldaan is, ,,maar het 

 schijnt nu zijn (DE VRIESE'S) gevoelen te zijn, dat zijn protege 

 en zendeling geheel Java in een doosje zal inpakken en aan 

 ZEd. HGde doen toekomen". BINNENDIJK werd 19 Juli 1850 

 benoemd; een belangrijke rol in de geschiedenis van 's Lands 

 Plantentuin was voor hem weggelegd. 



Volkomen op zichzelf staand, zonder eenig verband met 

 Natuurkundige Commissie of Plantentuin, werkte nog in Indie 

 Dr. PIETER FREDERIK HENDRIK FROMBERG, op aanbeveling van 

 den beroemden Utrechtschen Hoogleeraar G. J. MULDER, benoemd 

 tot landbouwscheikundige der Indische Regeering "). Oorspron- 

 kelijk apotheker van beroep, liet FROMBERG zich op 3O-jarigen 

 leeftijd (hij was geboren 19 Febr. 1811 te Amsterdam) nog te 

 Utrecht inschrijven als student in de Wis- en Natuurkunde, 

 legde hier zijn candidaatsexamen af, werkte te Edinburgh drie 

 jaar onder leiding van den landbouwchemicus JOHNSTON, en 

 promoveerde 30 Juni 1847 te Utrecht op een ,,Physiologisch- 

 chemische verhandeling over de bestanddeelen der planten, in 

 verband met het plantaardig leven". Kort hierop werd FROMBERG 

 naar Indie gezonden, waar hij spoedig na aankomst tot ,,Agrikul- 

 tuurchemist" der Regeering aangesteld werd. In de eerste jaren 

 was hij veel op reis, om Java uit eigen aanschouwing te leeren 

 kennen; zijn eigenlijke werkzaamheid, nadat hij zich in 1851 

 te Buitenzorg gevestigd had, valt dan ook in de volgende periode. 



En nog een ander onderzoeker moet hier vermeld vvorden, 



J ) Zie D. W. ROST VAN TONNINGEN, 1859. Dr. PIETER FREDERIK HENDRIK 

 FROMBERG. (Bataviaasch Handelsblad. 7 Febr. 1859; Hand, en Geschr. Indisch 

 Genootschap. VI. p. 7178 en Natuurk. Tijdschr. Ned.-Indie. XVI. p. 393 402). 



134 



