'S LANDS PLANTENTUIN NA 1850. 



studeeren. In 1864 legde hij summa cum laude het candidaats- 

 examen in de wis- en natuurkunde af. Het was op MIQUEL'S 

 raad, dat de jonge SCHEFFER de toestemming van zijn vader 

 vroeg, om zich op de plantkunde te mogen gaan toeleggen 

 en dan in de toekomst als Directeur van 's Lands Plantentuin 

 op te treden. Zoo gebeurde het ook, met het gevolg, dat 

 RUDOLPH een groot deel van zijn studied] d in het Leidsche 

 Rijks-Herbarium doorbracht, 20 Maart 1867 promoveerde tot 

 doctor in de wis- en natuurkunde op een dissertatie : ,,De 

 Myrsinaceis Archipelagi Indici", 15 November 1867 naar Indie 

 vertrok en onderweg op Ceylon den botanischen tuin te Pera- 

 denyia bezocht, om met den bekwamen directeur THWAITES 

 kennis te maken. 



In Buitenzorg werd SCHEFFER door den Hortulanus met gast- 

 vrijheid ontvangen ; meer dan een jaar was TEYSMANN'S huis 

 ook dat van zijn directeur. Grooter verschil dan tusschen 

 directeur en hortulanus bestond, is moeilijk denkbaar: SCHEFFER 

 jong, fijnbesnaard, practisch onervaren, maar wetenschappelijk 

 uitnemend onderlegd, de chef van TEYSMANN, veel ouder, ruw 

 maar goedhartig, wetenschappelijk een self-mademan, echter 

 met sterk ontwikkelde practische gaven. Maar beiden, directeur 

 en hortulanus, waren mannen van welwillend karakter, beider 

 doel was de ontwikkeling van 's Lands Plantentuin ; voor een 

 zaak gaven zij zich en wisten zoodoende elkanders persoonlijk- 

 heid te leeren hoogschatten. De hartelijke ontvangst, door 

 TEYSMANN aan zijn jongen chef bereid, werd door SCHEFFER 

 niet vergeten : SCHEFFER was het, die het initiatief nam tot de 

 warme huldiging van TEYSMANN bij gelegenheid van diens 

 vijftigjarig verblijf op Java (2 Januari 1880). 



Het werk, door TEYSMANN reeds lang begonnen, werd met 

 kracht voortgezet. Nu 's Lands Plantentuin een geheel zelfstandige 

 instelling geworden was en de beide mannen, op wier schouders 



190 



