'S LANDS PLANTENTUIN NA 1850. 



echter alleen de eerste periode, tot 1844 bevat en waarvan 

 helaas het beloofde tweede gedeelte nooit verschenen is. Moge 

 de naderende herdenking van het honderdjarig bestaan aan- 

 leiding geven deze gaping in de litteratuur aan te vullen ! 



Wetenschappelijk hoogstaand, met organisatorisch talent 

 en een zeldzame scherpte van blik bij de beoordeeling van 

 personen, die hij pas even ontmoet had, dat was de grootheid 

 van TREUB'S gaven. Miskenning van de zijde van het groote 

 publiek, wantrouwen van planters deden hem niet van zijn 

 standpunt wijken ; steeds wist hij, ongetwijfeld geboren diplomaat 

 in den meest gunstigen zin, het evenwicht te vinden tusschen 

 de eischen van de mannen der practijk en de papieren bezwaren 

 uit de ambtenaarswereld, en toch te zorgen, dat het zuiver 

 wetenschappelijk karakter van zijn Plantentuin bewaard bleef. 

 Thans is het ook algemeen duidelijk geworden hoe groote 

 diensten TREUB aan wetenschap en practijk beide bewees : door 

 herhaalde huldebetoogingen en eerbewijzen uit geleerden- 

 kringen, door uitingen van dank, hem o. a. vanwege de Indische 

 suikerplanters gebracht, maar bovenal door de regeeringsdaad, 

 die TREUB gelukkig nog beleven mocht, waardoor 's Lands 

 Plantentuin als zelfstandig-wetenschappelijke instelling is hersteld. 



Dat het eerste tienjarig tijdvak tot 1890 TREUB'S meest vrucht- 

 bare tijd voor wetenschappelijk werk was, zal niemand verwon- 

 deren, die slechts naast elkaar ziet het eerste ,,Verslag over de 

 verrichtingen van 's Lands Plantentuin" door TREUB uitgebracht 

 over 1 88 1 en het ,Jaarboek van het Departement van Land- 

 bouw' 7 over 1908, het laatste onder TREUB'S leiding samenge- 

 steld. Uit een eenvoudig verslag, nauwelijks 40 biz. groot, is 

 een omvang rijk Jaarboek gegroeid, bijna twaalf maal zooveel 

 bladzijden bevattend. 



Toen TREUB het ambt aanvaard had en kort na hem BURCK 

 als Adjunct-directeur was opgetreden, was in de eerste plaats 



2OI 



