DE STUDIE DER DIERENWERELD NA 1850. 



tegelijk de meest vvestelijke verspreidingsstreken van Australische 

 dieren '), werd door dezen onderzoeker later nader onderzocht 

 en als studieonderwerp voor een historisch zeer belangrijke 

 verhandeling 2 ) gekozen. Daarin vinden we een uitspraak, die 

 voor tallooze latere zoogeographische geschriften een punt van 

 uitgang geweest is : ,,Der indische Archipel zerfallt demnach 

 in geographisch-naturhistorischer Hinsicht, der Lange nach in 

 zwei Halften von ungleicher raumlicher Ausdehnung. Die 

 westliche grossere Halfte umfasst die Inseln Borneo, Sumbavva, 

 Java, Sumatra und die Halbinsel Malakka ; die ostliche Halfte 

 nur Inseln des zweiten und dritten Ranges, namlich Celebes, 

 Flores, Timor, Gilolo und etwa Mindanao in der ausseren 

 Umgrenzung" 3 ). Daaruit is afgeleid, wat later als ,,lijn van 

 MULLER" bekend zou worden : een scheidingslijn dwars door 

 onzen Archipel, beginnend ten N. van Mindanao, door de 

 Soeloe-eilanden en den straat van Makassar naar net Zuiden 

 en dan tusschen Soembawa en Flores door. De oorzaken, die 

 SALOMON MULLER voor de verklaring van dit verschijnsel meende 

 te kunnen opgeven, zijn weliswaar vermoedelijk onjuist, maar 

 volkomen begrijpelijk, indien we bedenken, dat in zijn tijd 

 geheel andere opvattingen omtrent het ontstaan van dieren- 

 en plantensoorten gehuldigd werden, dan thans. Hij zegt : 

 ,,Da die ostlichen Inseln durchgangig kleiner von Umfang, 

 niedriger in ihrer Bodenerhebung, im allgemeinen unfruchtbarer, 

 daher selten mit grossen VValdungen prangend, und dabei viel 

 unregelmassiger in ihren klimatischen Verhaltnissen sind, als 



SALOMON MULLER, 1839. Over de Zoogdieren van den Indischen Archipel. 

 (Verhand. o. d. natuurl. gesch. der Nederl. Overz. Bezittingen. 18391844. 

 Zoologie. i e stuk. p. 157). p. 9. 



2 ) SALOMON MULLER, 1846. Ueber den Charakter der Thierwelt auf den 

 Inseln des Indischen Archipel. (Archiv. f. Naturgeschichte, XII. p. 109128). 



3) SALOMON MULLER, 1846. t. a. p. p. 109. 



22O 



