GEOLOGISCHE ONTDEKKINGEN NA 1850. 



En als palaeontologisch werk, door een niet-vakman ver- 

 richt, maar met resultaten van bijzonder verre strekking, moeten 

 de onderzoekingen van den toenmaligen officier van gezondheid 

 Dr. E. DUBOIS, thans hoogleeraar te Amsterdam, vermeld worden. 

 Zijn ontdekking te Trinil op Java van skeletgedeelten van 

 Pithecanthropus erectus DUBOIS '), een overgangsvorm tusschen 

 aap en mensch, is ongetwijfeld van de grootste beteekenis, hoe 

 ook de beslissing omtrent den ouderdom der lagen, waarin deze 

 fossiele resten werden gevonden, namelijk of deze al dan niet 

 tot het tertiaire tijdvak te rekenen zijn, moge uitvallen. 



In JUNGHUHN'S tijd, en zelfs nog tot 1880, heerschte onder 

 geologen vrij algemeen de opvatting, dat de in den Indischen 

 Archipel gevonden sedimenten alle tot het tertiaire tijdvak be- 

 hoorden, of nog jonger waren. Alleen voor Timor werd een 

 uitzondering gemaakt, in zooverre dat hier naast tertiaire ook 

 veel oudere lagen moesten voorkomen. Reeds in 1829 vond 

 H. MACKLOT 2 ), een lid van de voor JUNGHUHN in Indie werkzame 

 ,,Natuurkundige Commissie", versteeningen op Timor, die later 

 als oud herkend werden. In 1858 kwamen door R. F. DE SEYFF 

 versteeningen van Timor naar Batavia, waaronder zich een 

 ammoniet en encrinieten bevonden 3 ). In 1862 zag F. VON RICHT- 

 HOFEN bij JUNGHUHN eenige fossielen, die deze van Dr. C. F. A. 

 SCHNEIDER op Timor ontvangen had, en waarover hij opmerkt : 

 ,,Es sind Brachiopoden und Crinoidenstiele, unter ersteren zwei 

 grosse Spiriferen, welche an Arten aus dem Bergkalk erinnern. 

 Das Vorkommen einer so alten Formation in diesen Georenden 



*) E. DUBOIS, 1894. Pithecanthropus erectus aus Java. (Batavia, 1894. Ook 

 Jaarb. v. h. Mijnw. Wet. Ged. 1895. p. 577). 



2 ) Zie hierboven p. 117. 



3) Mineralen van Timor, aangeboden door den heer DE SEYFF. (Nat. Tijdschr. 

 v. Ned.-Indie. XVI. 185859. p. 87). 



242 



