HOOFDSTUK XI. 

 Natuurkundige aardrijkskunde na 1850. 



Het was in het begin van 1856, dat de oud-minister PAHUD T 

 benoemd tot Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Indie, te 

 Berlijn, waar hij op reis naar Indie vertoefde, ALEXANDER 

 VON HUMBOLDT ontmoette ; deze trachtte hem te bewegen te 

 Batavia een Meteorologisch en Magnetisch Observatorium op 

 te richten. Indie was meteorologisch nog weinig bewerkt: 

 Dr. P. L. ONNEN had er tusschen 1841 en 1846 waarnemingen 

 met barometer, thermometer, psychrometer, over wind en over 

 onweer, gedaan ; de Engelsche Captain ELLIOT had de magne- 

 tische equator en de ligging van isogonen en isoklinen trachten 

 te bepalen; JUNGHUHN deed waar hij kwam observaties en 

 bewerkte ze in het stuk over klimaatbeschrijving van zijn 

 ,Java" tot zijn verdeeling in verschillende hoogtegordels ; maar 

 van een opnemingsstelsel was nog geen sprake. En juist in 

 verband met den goed georganiseerden opnemingsdienst der 

 Engelschen onder leiding van SABINE, was het van groot belang, 

 ook in onze kolonien waarnemingen te doen verrichten. 



Van HUMBOLDT'S voorstel is een correspondentie tusschen 

 PAHUD en den Minister, Mr. P. MIJER, het gevolg; adviezen van 



254 



