NOTES, 
Note 4. 
Raxvuvevis, quod aliqui apium agreste nominant, plura quidem 
sunt genera: at vis tamen omnibus una, acris scilicet ac vehementer 
exulcerans. Ac unum quidem coriandri foliis constat, sed latioribus, 
subalbidis et pinguibus: flore luteo, interdim purpureo. Caulis 
minimé crassus est, sed cubitum altus. Radice nititur exigua, can- 
dida et amara, adnatis ceu capillamentis, hellebori modo, fibrata: 
juxta fluenta nascitur. Alterum est lanuginosius, longioréque 
caule, pluribus foliorum incisuris, plurimum in Saridinia proveniens, 
acerrimum, quod etiam sylvestre apium appellant. Est et tertium 
valde parvum et odore gravi; flore aureo. Quartum simile huic, 
flore lacteo. Folia et caules tenelli vim habent illitu exulcerandi, et 
usque adeo urendi, ut etiam crustas cum dolore inducant. Quare 
scabros ungues auferunt, psoras removent, stigmata delent: itemque 
formicationes ac pensiles verrucas et alopecias ad breve tempus im- 
posita tollunt. Quin et repente eorum decocto perniones foventur. 
Radix verd sicca tritaque, sternutamenta ciet, naribus admota: 
dentium quoque dolores appensa levat, ipsos tamen rumpit. 
Dioscorides. Interp. Sarraceni, Lib. ii. Cap. 206. 
Note B. 
Sponte jam patet, internum Euphorbii usum periculo plenum 
esse. Sed confirmant id infortunia, specialibus casibus subnata. 
Obiit quidam, cui empiricus illud imprudenter exhibuerat, dysenteria 
eodem die. Virgo venusta seni decrepito, se invita, desponsata ad 
mortem sibi conciliandam pulverem Euphorbii ingessit, unde dolores 
ventrjs atrocissimi, hypercatharses cum vomitionibus frequentissi- 
