xv | PROLEGOMENA 
certo habeant , difficultates fummaque obfta- 
cula , in methodis & (yftematibus artificiali- 
bus botanicis omnibus huc ufque exftantia , 
a fequentibus rationibus pendere. 1?. Quod /jj/- 
terna omologicum (1) five naturale , botanices 
cultoribus ab omní memorià ignotum , inti- 
mam convenientiam , cum diverfis ejufdem 
fpeciei prolibus, lucidé nobis indicat. 29. Quod 
fummi & fagaciffimi quidem viri, ad. generis 
& fpeciei naturalis ety mologiam f. ad originem 
vfque minime repetentes , utriufque derivatio- 
nem meramque fignificationem, minime ag- 
novere, quemadmodüm príoris univerfitatem 
( genus) : hinc, quid proprie fit; ignoratione 
verfari neceffarió debuerint. Sic fuam decia- 
rat fententiam celeberrimus Linnaeus: I5 his | 
nature ordinibus limites fenerum difficulter in- : 
veniuntur, ut non adeó facile dicatur ,. quid 
genus fet (2). Preterea, abfolutam prolis de- 
finitionem ejufque in re herbarià exiftentiam 
minime dignofcere potuere viri fupradicti fum- 
mi: hac ratione, fingula individua diverfa , 
in fpecies modo, modó in varietates, etiamnunc - 
per abufum accipianur. 59. Quód fpecierum 
unà confufarum partem maximam, pro gene- - 
* 
(1) "Vide primam. adnotationem Phytogoolog. 
- (2) Cont, Linz. mani. cad, tom, Vl,pag. 299. 
& Phytogoolog. naffrzn.  REEERS 
