ÄflflememcS. ®jft 93 



Vix dolor aut sensus dentis fuit: ipsaque leti 



Frons caret invidiä: nee quidquam plaga minatur. 



Ecce subit virus tacitum, carpitque medullas 



Ignis edax, calidäque incendit viscera tabe. 



Ebibit humorem circum vitalia fusum 



Pestis , et in sicco linguam torrere palato 



Coepit. Defessos iret qui sudor in artus 



Non fuit, atque oculos lacrymarum vena refugit. 



Non decus imperii, non moesti jura Catonis 



Ardentem tenuere virum , quin spargere signa 



Auderet, totisque furens exquireret agris, 



Quas poscebat aquas sitiens in corde venenum. 



Ille vel in Tanain missus, Rhodanumque, Padumque 



Arderet, Nilumque bibens per rura vagantem. 



Accessit morti Libye, fatique minorem 



Famam Dipsas habet terris adjuta perustis. 



Scrutatur venas penitus squalentis arenae: 



Nunc redit ad Syrtes , et fluetus aeeipit ore: 



Aequoreusque placet , sed non et sufficit , humor. 



Nee sentit fatique genus, mortemque veneni: 



Sed putat esse sitim : ferroque aperire tumentes 



Sustinuit venas, atque os implere cruore. 



Jussit signa rapi propere Cato: discere nulii 



Permissum est hoc posse sitim; sed tristior illa 



Mors erat ante oculos : miserique in crure Sabelli 



Seps stetit exiguus , quem fixo dente tenacem 



Avulsitque manu , piloque affixit arenis. 



Parva modo serpens. sed enim non ulla cruentae 



Tantum mortis habet, nam plagae proxima circum 



Fugit rupta cutis , pallentiaque ossa retexit. 



Jamque sinu laxo nudum est sine corpore vulnus. 



Membra natant sanie: surae fluxere: sine ullo 



Tegmine poples erat: femorum quoque musculus omnis 



Liquitur, et nigra distillant inguina tabe. 



Dissiluit stringens uterum membrana , fluuntque 



Viscera: nee, quantum toto de corpore debet, 



Effluit in terras : saevum sed membra venenum 



Decoquit : in minimum mors contrahit omnia pondus. 



Vincula nervorum, et laterum textura, cavumque 



