94 ©drangen. 



Pectus, et abstrusum fibris vltallbus; omne 

 Quidquid homo est, aperit pestis. natura profanä 

 Morte patet: manant humeri fortesque lacerti: 

 Colla caputque fluunt. calido non ocyus Austro 

 Nix resoluta cadet, nee solem cera sequetur. 

 Parva loquor, corpus sanie stillasse perustum: 

 Hoc et flamma potest. sed quis rogus abstulit ossa? 

 Haec quoque discedunt, putresque secuta medullas 

 Nulla manere sinunt rapidi vestigia fati. 

 Cyniphias inter pestes tibi palma nocendi est: 

 Eripiunt omnes animam , tu sola cadaver. 



Ecce subit facies leto diversa fluenti. 

 Nasidium Marsi eultorem torridus agri 

 Percussit Prester. illi rubor igneus ora 

 Succendit , tenditque cutem , pereunte figurä, 

 Miscens euneta tumor toto jam corpore major: 

 Humanumque egressa modum super omnia membra 

 Efllatur sanies, late tollente veneno, 

 Ipse latet penitus congesto corpore mersus: 

 Nee lorica tenet distenti corporis auetum. 

 Spumeus accenso non sie exundat aheno 

 Undarum cumulus : nee tantos carbasa Coro 

 Curvavere sinus. tumidos jam non capit artus 

 Informis globus , et confuso pondere truneus. 

 Intactum volucrum rostris, epulasque daturum 

 Haud impune feris , non ausi tradere busto, 

 Nondum stante modo, crescens fugere cadaver. 



Sed majora parant Libycae speetacula pestes. 

 Impressit dentes Haemorrhois aspera Tullo 

 Magnanimo juveni, miratorique Catonis. 

 Utque solet pariter totis se effundere signis 

 Corycii pressura croci: sie omnia membra 

 Emisere simul rutilum pro sanguine virus. 

 Sanguis erant lacrymae: quaeeunque foramina novit 

 Humor , ab his largus manat cruor : ora redundant 

 Et patulae nares : sudor rubet : omnia plenis 

 Membra fluunt venis : totum est pro vulnere corpus. 



At tibi, Leve miser, fixus praecordia pressit 

 Niliaca serpente cruor: nulloque dolore 



