UITLEGGING \'AN BE TITELPLAAT. 



^efchaafd vernuft c!i kunst bciluurdcn het penceel. 

 Ia ieder omtrek vaa die fprcekende Tafreel. 



't Graveerftift van PiiiLiPS, v/is zal dien arbeid wraken? 



Tracht Veldma\s zinrijk Werk beilcndiger te maken, 

 En Kosters nutte vond verfcliaft gelegenheid, 

 Dat beider kunstwaardij zich met dit Éoek verfpreidt. 



Ik zie mijn 's Vaders beeld, Iaat dit de Nijd mishagen. 



Op 't zedige gelaat het blijk van kunde dragen. 



De Lijkbufch naar den fmaak van 't oud Romeins gemaald, 

 Die op het middelpunt van 't zwierig Kroonltuk praalt, 



(Zo weet de Kunst haar fchoon zelvs aan het grav te ontrukken) 



Dient om 's Mans kiefchen fmaak in de Oudheên uittedrukken. 

 De Bufch, op ieder hoek der bovenlijst gcplaast. 

 Ontbreekt geflcpe glans, dien 't Marnier van zich kaast, 



Dan geenfmts de achlb're tooij van 't oude werk vermogen. 



Verrijst Germanjers ! Hoor mijn Schrijver dit betogen. 



Nooit is uw goed vernuft met zo veel klem bepleit (i). 

 Der Ouden wapentuig uit harden ftcen bereid, 



Die met de Lamp en Kruik om één der Zuilen buigen , 



Verilrekken hem een wolk van wettige getuigen. 



Het Speeltuig, Zwadde (2} en Korf, aaa d'and're Zuil gcflrikt 

 Verbeeldt, hoe ook zijn brein zich tot de Digtkunst fcliikt, 



En hoe wij door zijn pen (3} de woorden Moer en Vennen , 



Den oorfprong en den aart der Drentfche Veencn kennen. 

 De Laad met Vlinderen, de Schelp, het Zeegcwas 

 In 't los Feston gchcgt, het giftig Adderras 



En goede Ringfiang op den grond door een gevlochten 



Speelt op zijn onderzoek van die Natura' gewrochten. 

 Natuur wint lof door hem, hij weder door Natuur, 

 En ik ontftcek mijn liclit aan vonkjes van hcur vuur, (4) 



BARBARA PJARIA van LIER. 



(r) Zie Oudheidkundige Biievcn in den jare 1760 uitgegeeven. 



(2) Zwadde is een v.-erkcuig, 't geen men inde Vcenen gebiuikt, om lange Tuif te flcl:cn.' 



(3) Dit (luk Briefswijze aan den Beroemden Hcogieeraar van Doeveren gefchrecvcr,, l- ;ii 

 voor eenige jaren afgedrukt, dan om tuslchcn beiden komende omftandit'heden no ' 'nxt 

 uitgegeven. " ° 



(4) Dit vers heeft de laatste befchaaving niet kunnen cndci gaan, dcordicn de Mackflci j]:ct 

 lang na het eerste ontwerp is overleeden. 



