C" ) 



aflieer en verachting voor die din- 

 gen te kennen. En wat dunkt myn 

 Lezer! zoude zulk eene handelwy- 

 ze het Opperwezen niet beledigen ? 

 Intusfchen verllrekt ieder byzon- 

 dere eygenfchap van een natuur- 

 lyk lichaam, van hoedanig een aart 

 het ook zy, voor een onbevoor- 

 oordeeld en oplettend Menfch , 

 tot eene tong , die het aanzyn 

 van eene Beflaanlykhcid , de welke 

 alles fchiep en onderhoud , op eene 

 overtuigende wyze betoogd. \^a- 

 der Bernhardus zegd : Mandtis 

 codex efi Dei. Hy wil er door uit- 

 drukken, dat het Gefchapene tot 

 een boek verflrekt,het geen Gods 

 Almagt , Wysheid en Goedheid 

 klaar en bevatbaar voorfteld. Gy- 

 RILLUS noemd het Gefchapene 



een 



nous ejlimons ces chofeSi mats outrt 

 ce!a,raverJlon £? Ie mepris enracitié 

 que nous avons pour elles. Et qui 

 ne croiroit pas, quen agijfant ainji 

 on n ofenfe l' Etre fupréme? C/iaque 

 propriétè particuliere d\m corps 

 naturel, de quelle nature quiljoit-, 

 fert a un Homme exempt de pré- 



jtigés ^ qui refléchit, de langue, 

 pour prouver fans replique , Vexi- 

 Jlence d'un Etre c(ui a crëé Sf qui 

 conferve toute chofe. Le Pere 

 Bernard dit : Mundus codex 

 eft Dei. Voulant dire par la, 

 que les Crêatures font le livre , qui 

 donne a connoitre clairement ^ 

 intelligihlement la Tuute-puisfance , 

 la Sagesfe ^ la Bonté de Dieu. 

 Cyrillus appelle les Etres crëe's 

 B 2 Ca- 



