53 



iiistructiiiu (I). Uiide apparet. coniuiictioiicn) istnm, quam duo liaec paria iii adultis 

 aiiiiualibus ostendiint, niiiil esse iiisi meram concretioiieni gaiiglioruni, extenia, et, ut 

 ita dicnoi, ineclianica quadam rationc counatoruni, cuius concretionis caussa fortasse in 

 ossibus petroso et quadrato sensim crescentibus Facialemque ad Trigeuiinum appri* 

 meutibus est posita (2). 



Nequc liaec sola est caussa, quae coutra seuteiitiam, Facialem paris quinti 



(1) Tab. II. Fig. llll., A et C. 



('!) Eadeiii liaev esl ratiu, cur non eodeni luodo iiervum Abducenfeni parlera illius 

 systematis esse, conlcndere simus ausi. Qui quidem solas aduUoruui Ecaudalorum origines uer- 

 vorura spectat, formaeque, quam par sextum In Hana, llyla cet. oslendit, uimium iribuit, isiam ex 

 eo, quod cum Trigemino coniunctus invenilur Abducens, convludet, etiam bunc nervum ad illud 

 systeuia esse referendum. Quam sententlam etiamsl oninino rcfutare non posslmus, argumentum 

 tamen, quu ea nitllur, baud satis magni vldetur esse momenti. Sivut enim par septimum in 

 cordylis lianaruffl seiunvtum invenitur a Trigemino, sic etlam Abducens liber procedit, et qui 

 umquam origine.s nervorum in cordylo Ranae esculentae aecuialius adspesit, is facile intellexerit, 

 gangliis Trigemini Faclulisque paullatlm concresceiitibus, etiam Abduventem, re vera ibi inter 

 utrumque posilum, ab ipsls excipi oportuisse. Unde hanc paris scxti eum Trigemino concretio- 

 nem externam solummodo esse facile apparet, neque satls oiagni ea videtur momcnti, quae sen- 

 tonliae, Abducenlem quotjue ad illud syslema perlinere, esse possit argumenlo. Quam ad rem 

 li^itur demonslrandam allis graviorlbus opus videtur esse ralionlbus: nos quidem, quum talia 

 argumenta aiTerre non possimus, perlinere ellam par sextum ad Trigemini systema, contendere 

 non audemus. 



Neque etiam (ct quidem eandem ob caussam) ad illustrissimi Stannii senlentiam acce- 

 dere audemus, paria tertium et quartum (pariler ac par sextum) nervos accessorios Trigemini 

 esse stalueiitis. (Stannius, symbol. ad anat. fiisc. Rostoch. 1839, 4. Excerpt. ia Miill. 

 Arch. ISJII pg. CLXVIII ) Quae enim duo paria etiainsi in quibusdam animalibus aut tota aut 

 ex parte rtim Trigeniino coniuncta Inveniantur, (siculi etiam In Salamandrinis totum Patheticum 

 et parlem Oculoiiiotorll cum pure quinto coniunctos esse supra demonstravimus) nilnoris lamen 

 liaec roniuiictlo esse nobis vldetur esse momentl, quam quae satls firmo sll arguinento, esse 

 Ovulomotorium et Palheticum re vera ad par quintum referendos. Fieri enim quum possit, ut 

 in prlmo vitue stadio lii nervi seiunctl, postea demum coaluerlnt: eam Tormam antea investigari 

 opus videlur, quiiiii lii prinia liorum aiiimalium iuventute paria quartum et tertium ostendunt. 

 Quae si eliain In foetlbus e Trigemino oriunlur, re vera paris quinti nervi accessorii erunt ha- 

 bendi, si libvra ibi progredluntur, a Trlgemioo non erunt deducenda. 



