reos muUos iri %dcinia venatores defixos are- 

 na abfcoiidunt: quibus impacto et vulnerato 

 corpore f(^rpens a veiiatoribus iniidiantibus 

 facile occiditur. 



Ponam nunc Plinii locum libro 3* c. 12. 

 cujus fides dubia antea recentiorum Itinera- 

 riorum narrationibus demum confirmatur. 

 Maxinios^ inquit, elephantos fert Iiidiay hel- 

 Imitesque curn iis perjjetua discordia dracones 

 tantae magnitudiids ct ipfoSy ut circumpJexu 

 facili anibiant nexuque nodi perjlrijigant, 

 Corninoritur ea drtnicatio , victusque corruens 

 coniplexwn elidit pondere. Una adfcendcndi 

 in tantani altitudtneni diJJicuUas draconi^, Ita^ 

 cjue iter ad pahula fpeculatus ah excelfa fe 

 arhorc injicit. Scit ille iuipareni fihi luctatuni 

 contra nexus: itaque arhoruin aut rupimn at^ 

 trituni quacrit, Cavent Jioc dracones^ oh idque 

 greffus (pedes Solmus c. 25) prhnmn alligant 

 cauda : refolvunt illi nodos manu (i. e. pro- 

 bofcide). yJt hi in ipfas nares caput condunt, 

 pariterque fpirituni praecludunt et inoUifjnnas 

 lancinant partes, lideni ohvii' deprehenji in 

 adverfos eriguut fe oculosque inaxime petunt, 

 Eft et alia diinicationis Jiujus faina, Elepha?!" 

 tis frigidiJfiTnwn effe fanguinem: oh id aejiu 

 torrente praecipue a draconihus expcti. Quani 

 ob reni in aitmihus vrerfos infidiari hihentibuSf 

 arctatisque iUigata manu in aurem morfuni 



P 2 deji^ere, 



