xima fcutis ventralibus feries fcuta refert 

 parva. Scutorum ventralium quinque divifa 

 aliciibi vicli. 



C onic a* 



9 



Caiida \hrevL coiiica, inferne orcUnihus fqua- 



maruni 19 tecta, corporis fquainis rJiOJU- 



hoideis carinatis, defectu lineae G^ularis 



nudae, capitis plani, utrincjue devexi^ fqua^ 



ims carinatis praeter fcuta nafalia divifa^ 



taeJiia dorfi fidininata fufca^ nigro inar' 



ginata et utrinque inaculis fnfcis paffuii 



fparfis cinctci difiinguitur, 



Animal non nimis nia2;num ex India ori- 



cntali a Johnio acl BiocJduni meum milTum 



ad angues referre non diibitaveram, quan- 



cjuam fcula ventralia angufta aderant, pro- 



pter abdominis ruptionem non numeranda. 



Deinde id ad Boas relatum vidi a Rulfelio 



p. 5. cum nominibus barbaris, et pictum in 



tab. IV. cjiii fcuta ventris 209, caudae 19 nu- 



meravil; nioifum befdae iclem innoxium vi- 



dit. Pictura nec in colore corporis iidelis 



riuiam ani longitudinalem falfo habet. Pofte.i 



exemplum multo majus in Mufeo Barhyenfi 



vifum juxta anum exftautem utrincj^ue acii- 



Jeum oftentabat, mihicjue perfuafit, utadBoa- 



rum genus rcierrcm, 



A n ^u i' 



