16 



de opening naar achteren, bevindt zich op den kop en den nei<. Snuit bruinachtig. Zeer giftig en 

 algemeen gevreesd. Komt voor op Java en Sumatra. 



Deze slang houdt zich het liefst buiten het zonlicht op droge plaatsen op, waar zij zich 

 in holen in den grond of onder boomwortels verschuilt, ofschoon zij op Java dikwijls ook in de 

 sawahdijkjes wordt gevonden, waar zij voor grassnijders of voor menschen die naar weloet (een 

 soort paling) zoeken, zeer gevaarlijk is. Ze voedt zich hoofdzakelijk met kleine zoogdieren en 

 reptielen, vooral slangen en hagedissen. 



Inlandsche namen : Oelar welang of belang (jav. en mal.) 

 Orai welang (soend.). 



9. Bunganis candidus (L.) PI. VI, fig. 9. 



Tanden, kop en oog als n". 8. Het rostrale schild meer breed dan diep; het frontale schild 

 meer lang dan breed. De internasale schilden korter dan de praefrontale. Eén prae- en twee post- 

 oculaire schilden; temporale schilden 1 -t 1 of 1 +2; zeven supralabiale schilden, waarvan het 

 3e en 4e het oog raken. Schubben in 15 — 17 rijen. De vertebrale schubben zijn vergroot. 195 — 

 237 ventrale schilden. 37 — 56 subcaudale id. Deze zijn niet gedeeld. Donker bruin of blauw- 

 zwart, met witte of licht gele, al dan niet zwart gevlekte halve ringen ; buik uniform wit. De 

 jonge individuen zijn iets anders gekleurd. Vide PI. Vi, fig. 10. Zeer giftig en algemeen gevreesd. 



Komt voor op Java en Celebes. Van Sumatra heb ik nooit Bungarus candidus ontvangen. 



Over het algemeen is de levenswijze van deze soort gelijk aan die van de vorige. Ze laat 

 zich echter overdag meer zien, en dringt niet zelden tot in de huizen door, waar men haar kan 

 aantreffen in slaap- en badkamers. Deze slang wordt dikwijls verward met de geheel onscha- 

 delijke Lycodon subcinctus Boie (vide PI. VII, fig. 10b en c.). Bij deze zijn echter de witte ban- 

 den, vooral bij volwassen individuen, minder duidelijk en verder van elkander geplaatst, terwijl 

 de jongen, bij een vluchtige beschouwing, geheel op Bungarus candidus gelijken. Het groote ver- 

 schil is gelegen behalve in de tanden, in de subcaudale schilden, die bij Bungarus candidus enkel 

 en by Lycodon subcinctus dubbel zijn. 



Inlandsche namen: Oelar weling (jav. en mal.) 

 Orai weling (soend.). 



10. Naja tripudians Merr. var. sputatrix Boie PI. Vlll, fig. 11. 



Gifttanden vrij groot, gegroefd. Kop niet of slechts weinig breeder dan de nek; oog ge- 

 woon, met ronden pupil. Het rostrale schild meer breed dan diep. De internasale schilden even lang 

 of korter dan de praefrontale. Eén praeoculair en twee of drie postoculaire schilden; temporale 

 schilden 2 + 3 of 3 + 3; zeven supralabiale schilden, waarvan het 3e en het 4e het oog raken. 

 De nek kan uitgezet worden. 25 — 27 schubben rond den nek; 19 — 21 rond het middelste 

 gedeelte van het lichaam. 176 — 195 ventrale schilden, 42 — 46 subcaudale schilden, alle of 

 het grootste gedeelte in twee rijen. Kleur bruinachtig of zwart; aan de zijden van den nek en 

 den kop en onder den kop veelal geel of geel-grijs. De jongen hebben dikwijls een u-vormig 

 bruine plek op den nek, en zijn aan de kin en aan den hals dikwijls licht geel of wit. PI. VIII, 

 fig. 12 en PI. IX, fig. 13. 



Komt voor op Java, Sumatra en Borneo. 



