19 



De Doliophis-soorten zijn voor den mensch en voor groote dieren weinig gevaarliji<, wegens 

 de geringe wijdte van liaren bel<. De wcri<ing van het gift is cciitcr naar evenrcdigiicid, even 

 steri< ais bij andere giftslangen. 



14. Dolioplns intcstinalis (Lanr.) PI. XII, fig. 18. ■ ' • 



Gifttanden tciein; giftklieren als bij de vorige soort. Oog gewoon. Het rostraie schild 

 meer breed dan diep. Het frontale schild iets meer lang dan breed. Eén prae- en twee post- 

 oculaire schilden. Temporale schilden 1 +2. Zes supralabiale schilden, waarvan het 3e en 4l' het 

 oog raken. 3 of 4 sublabiale schilden in contact met de voorste kinschilden. 13 rijen schubben, 

 197—273 ventrale schilden. 15—33 subcaudale schilden. 



Kleur donker bruin van boven, zwartachtig naar het midden van den rug. Een smalle 

 oranje vertebrale lijn, gevorkt op den kop, en zich aan elke zijde uitstrekkende tot de bovenlip, 

 achter het neusgat; een groote bijna driehoekige geel-groene vlek aan de zijden van den kop. 

 Een zwarte streep, die door een witte of licht gele lijn verdeeld is, loopt langs de zijden. Be- 

 neden geel-groen, met zwarte dwarsbanden. Staart hel rood. Komt voor op Java. Op Borneo 

 komt een variëteit voor, waarvan de vertebrale lijn niet gevorkt is op den kop, doch overigens 

 overeenstemt met de vorige. 



De variëteit „lineata Gray" is licht grijs of roodachtig bruin van boven, met een paar 

 zwarte dorsale lijnen, die een lichtere vertebrale lijn insluiten. Is deze ook donker, dan voert zij 

 tot de var. nigrotacniatus. Beide variëteiten leven op Borneo en op Sumatra. 



De variëteit „trilineatus D. en B.", is als de voorgaande, doch de lichte vertebrale lijn is 

 op regelmatige afstanden gebroken door donker bruine vlekken. Deze variëteit komt op Sumatra 

 voor, evenals de variëteit, „sumatranus v. L. de Jende", waarbij de zwarte banden aan de buik- 

 zijde smaller zijn dan de tusschenruimten daarvan en niet in contact zijn met de donkere kleur 

 van de zijden. Dit is wel het geval bij de var. everetti, die donker van kleur is, met een weinig 

 zichtbare lichte vertebrale üjn met twee licht grijze lange strepen, van een breedte van 2 rijen 

 schubben en er van gescheiden door 3 rijen schubben. Deze variëteit wordt op Borneo gevonden. 



Fam. ViPERiDAE. 

 Subfam. Crotalinae. 



15. Ancistrodon rhodostoma (Boie) PI. XIll, fig. 19. 



Snuit puntig, aan het einde eenigszins opgewipt. Het rostraie schild even breed als diep, 

 of iets meer breed dan diep. Eén paar internasale en één paar praefrontale schilden ; één praeoculair 

 schild, dat door een loreaal schild gescheiden is van het achterste nasale schild. Eén of twee 

 postoculaire schilden en één suboculair schild, dat het oog van de 7 — 9 supralabiale schilden 

 scheidt. Schubben glad, in 21 rijen. 138—157 ventrale schilden. 34—54 paar subcaudale schilden. 

 Rood-bruin, grijsachtig of licht bruin van boven, met groote hoekige zwart en geelachtig gerande 

 vlekken; een donker-bruine vertebrale streep; lippen geelachtig of rosé, met bruine puntjes; een 

 breede zwarte en van onderen geschulpte band, van het oog tot den hoek van den mond, met 

 een licht rosé gestippelde band daarboven; geelachtig of grijsachtig, zeer licht rosé van onderen 

 met donkere vlekken en stippels. 



