20 



Inlandsche naam: Orai lemah (West Java). Oelar geboek. Oelar bandotan bedor. 

 Oelar tanah (Midden Java). Oelar bedoedak. 



Deze slang is zeer giftig; de beet veelal doodelijk. Schijnt op andere eilanden niet voor 

 te komen. 



Zij leeft bijna uitsluitend op den bodem, in holen of gaten in den grond, ook tusschen 

 bamboe doeri of boomwortels, ligt meestentijds opgerold met den kop in het midden en wacht 

 in die houding hare prooi af. 



Ofschoon over het algemeen zeer traag van aard, zijn hare bewegingen bij een aanval 

 zeer snel. Na den doodelijken beet te hebben toegebracht, trekt zij zich weder terug en neemt 

 een afwachtende houding aan, met uitzondering wanneer zij een klein dier (zoogdier, vogel of 

 reptiel) kan te pakken krijgen. Zulk een dier wordt onmiddellijk na den beet verorberd. In de 

 meeste boeken, o. a. in Brehm's „Tierleben", wordt beweerd, dat de Ancistrodon rhodostoma 

 levende jongen ter wereld brengt. Dit is onjuist. Ze legt de eieren, 15—20 in getal, als 't ware 

 in een koek af en bewaakt dien. 



16. Lachesis gramineus (Shaw) PI. XIV, fig. 20 en 21. 



Oog klein. Het rostrale schild even diep als breed. De schubben boven op den kop zijn 

 klein, glad, over elkander gelegd in 8 tot 13 dwarsrijen tusschen de supraoculaire schilden; de 

 internasale schilden zijn met elkander in contact of van elkander gescheiden door één of twee 

 schubben; twee of drie postoculaire schilden en één of twee suboculaire schilden, welke dik- 

 wijls het 3e labiale schild raken. Gewoonlijk één of twee rijen schubben tusschen het suboculaire 

 schild en de supralabiale schilden, welke 8—12 in getal zijn. Schubben glad of zeer weinig ge- 

 kield, in 19—23 rijen. 145—175 ventrale schilden. 53—75 subcaudale dubbele schilden. Staart 

 min of meer tot grijpen ingericht. Kleur helder of dof groen van boven met of zonder slecht 

 uitkomende donkere dwarsbanden; gewoonlijk met een witachtige of licht gele streep langs de 

 onderste rij schubben; van onderen licht geel of groenachtig, het einde van den staart dikwijls 

 rood of geel. Vide ook fig. 21. Komt voor op Java, Sumatra en Timor. Is zeer agressief en bij- 

 zonder giftig. 



Inlandsche naam: Orai boengka (soend.). 

 Esau (Timor). 



Keisau (Rotti). Semelo (Koepang). 

 Oelar bisa (Westkust-Sumatra). 



Deze slang leeft op kleine boomen en in struiken en koestert zich gaarne in de zonne- 

 hitte. Sommigen beweren, dat de beet van deze slang niet zoo bijzonder gevaarlijk is. Mij is 

 echter een geval bekend, waarbij een officier door een dergelijke slang van nog geen ^/^ M. lang, 

 gebeten, er nauwelijks het leven bij behield. 



17. Lachesis siimatranus (Raffl.) Pi. XV, fig. 22 en 22a en XVI, fig. 23. 



Kop tamelijk lang, aan de achterzijde verbreed, en scherp afgescheiden van den hals. Het 

 rostrale schild even breed als diep, of een weinig meer breed dan diep; de schubben van het bovenste 

 gedeelte van den kop vrij groot, glad en dakpansgewijze over elkander gelegd, in ± 9 dwars- 

 lijnen tusschen de supraoculaire schilden, die lang en tamelijk breed zijn ; 2 of 3 postoculaire 



