4. X. 1913. Sahlberg. Ptinus tectus. 15 



longiore, 3 — 10 longitudine fere aequalibus sed extrorsum 

 angustioribus, obconico-cylindricis, ultimo penultimo circiter 

 ^ 4 longiore et parum angustiore, subcylindrico, apice ro- 

 tundato-angustato, Prothorax antice subgloboso-rotundatus, 

 postice leviter coarctatus et ante basin sulco transv^ersali 

 profunde sed anguste impressus, dorso obtuse quadrituber- 

 culatus, tuberculis mediis postice oblique versus basin pro- 

 ductis, disco medio late obsolete longitudinaliter canalicu- 

 latus, nigro-fuscus, parum nitidus, fundo fortiter crebrius 

 punctatus, sed tomento densissimo griseo-brunneo vel fulvo 

 holosericeo tectus uti punctura non nisi vellere detrito obser- 

 vanda; praeterea pilis sparsis pauUo pallidioribus vestita, 

 his in tuberculis dorsalibus paullo densioribus, suberectis, 

 certo situ maculis 4 magnis albido sericeis pone tuberculis 

 aegre observandis; strictura antebasali et impressione trans- 

 versa minus profundis sed acutis, canali media et impres- 

 sione antebasali fundo fere denudatis. Scutellum parvum 

 subrotundatum, tomento brunneo tectum. Elytra prothorace 

 sesqui latiora et latitudine sua communi circiter ^4 longiora, 

 humeris rotundatis, parum prominentibus, lateribus medio 

 levissime rotundatis; supra valde convexa, dorso tamen de- 

 pressiuscula, piceo-nigra, tenuiter striata, striis punctis sub- 

 quadratis confertim positis satis profunde impressis; inter- 

 stitiis convexiusculis, subtilissime alutaceis, tomento denso 

 griseo-fulva omnino tecta et pilis majoribus incurvatis in 

 medio interstitiorum condensatis, uti elytra piloso-striata 

 appareant. Corpus subtus dense breviter flavo-tomentosum, 

 pectore crebre minus subtiliter punctato, ventre sublaevi; 

 segmento penultimo praecedente duplo breviore, basalibus 

 in mare leviter excavatis. Pedes flavo-ferruginei, tomento 

 paliide flavo tecti. 



In Cancere exsiccato in collectione e Germania a. 1912 

 reportata m. Maj 1913 specimina plura capta. — In Tasma- 

 nia olim detecta et novissimis temporibus nonnullis locis in 

 Anglia in pistoriis et promtuariis copiose captus. 



