3S3 LIB. VII SECRETIO. 



§. X. Novae fentcnti.^ ^rogrejfus. 



Ab his initiis progreCus Ruysch i u s , fufcepit denique demonftra- 

 re , etiam eos acinos, quos pro fua opinione M a l p i g h lus produxerat, 

 omnino & ipfos, totaque adeo vifcera , totafque ghndulas, meris conitarc 

 valcnlis. Potuerat jam tunc teftium exemplum proponere , & propofuit 

 aliquando (g). Glandularum enim fimilis caro tamen Qianifefto ex confpi- 

 cuis vafculis unice componitar, quam primum argentnm vivum in teftis 

 naturam felicius impulfum fuit. Replicata ea, demum multiplice congef- 

 tione lobulos efticiunt , quos cellulofa teh interpofita conjungit, & qui 

 toti vera , communi, menibrana colledi teftem , glandulx inprimis conglo- 

 batJE fimilem.componunt. 



Sed etiam hepatis , lienis renumque acinos adgreftus accurate repletos 

 in aqua maceravit, & ccmperit (^ ) , communi quidem velamento deftitui 

 (i), quod totam giandulam carnem conprehendat , & ad verje glandulse 

 fimplicis ef]cntiajn utique pertineat : cum contra vifcerum acini follicita 

 evolutione in vafcula difcedant , quorum celkilofis filis collectorum glomer 

 id fit, qaod acinvjn Malpighius dixit. Inter ea granula, pulpofofque 

 (i?) vafculorum fines, quos in pomis pirifque reperit vir folertidinuis, fum- 

 inam fimilitudincm ajebat effe , cum tamen in pomoium certe pulpa nulla 

 de glanduloh fabrica fufpicio locum habeat. Sed etiam abfque maceratio- 

 iie boni fenis iadulLria hepatis acinos explicuit , quos eofdem ad fines ra- 

 mulorum venaE portarum cavseque inferioris venae ad modum anferini pe- 

 dis expanfos Vieussenius (/) reduxit. Adeo hoc fpectaculura evidens 

 fuit, utBoERHAAVius (?«), fuuimus contrariae fedx patronus , pro 

 iua ingenuitate fateretur, nihil fe videre in hepatis acinis , prjeter vafcula. 

 Ita porro Albinus acinos ad vaforum congeriem revocavit , qui ultimo 



fine 



(g) nKj:,nr. VI. 11. 7?. Thef. VIII. n. ?4. 



(h) Epiji. aiiat„ II. p. 6, 7. quo loco addit, ad himc iifque diem acinos fibi glan- 

 diilanim aliqua Ipecit: imiiofuiiTe : timi Thef. anat. I. elf. i. n. i. alf. a. 11. 7. ufl. ;. n. 

 10. ly. Thef H. «/ ^ n. i». Thef U\. n. 7. Jj. 4t. 72. Thf VI." n. R2. Thff Vll. n. 

 4. II. tah. 1. f. I. Thf VIII. 11. U- Thef._ IX. n. 59. T/v/. X. n. 77. Sj- R«. Ss. yo. ^4. 

 143. Tkcf. ALi.v. n. loi. Hsec de hcpate , liene , rene , & ceiebii coitice dida funt. Adde 

 totain c^)ittolani de glandulaiuni fabi'ica>, & impriiiiis \\ 6^. 70. 74. 75. 7 S. 



(. /■ ) j' 1 j: R w I R T H de hepat. fhudtur. f. i . ex hepate. 



(* ) Thtf IX. n ^". Thf. max. Tab. I. Adacrf anat. Dec. III. n. 29. 



(l) OhJJ'. iJCiAtiat. ^ de iiudec. iratiq. ji. 159. 



( jsj ) De fubrie. glaitd. p. 71. 71. 



