"Antequam progrediar, non ab re fortasse fuerit objectioni alicui quse in me 

 moveri potest occurrere. Non deerit scilicet qui me vanae curiositatis arguat, quod 

 res adeo viles et abjectas, nullius in vita usus, indagaverim, iisque describendis 



tantum temporis et operse impenderim. Cui respondeo, Quod Dei opera sunt in 



quibus contemplandis memet exerceo : quod Divinse Artis et Potentias eft'ecta, quibus 

 exquirendis subsecivas boras addico : quod Ille me in hunc mundum introduxerit, 

 tarn inexplicabili rerum varietate instructum et ornatum ; quod oculis, quos mihi 

 contulit, ea videnda, animo consideranda objecerit. In Dei ergo contumeliam 

 redundat, quod haec, quse eum creasse negare non audes, supervacanea et inutilia 



esse affirmes. Dices, Majora et magis necessaria studia sunt, quaa totum hominem 



requirunt. Respondeo, Majoribus istis me majorem curam impendere, interim tamen 

 minora bsec et leviora non opus est ut prorsus negligam : Utrique penso sufficio ; 

 utrique temporis abunde suppetit, modo id prudenter dispensem, modo caveam ne qua 

 ejus pars omnino vacua praeterlabatur. Vitam (ut recte Seneca) non accepimus 

 brevem sed fecimus, nee inopes ejus, sed prodigi sumus. Deinde Medici etiara seve- 

 riores aliquam temporis portionem recreationibus depufcint. Hisce ego studiis et 

 inquisitionibus memet recreo et oblecto. Quod alii venationibus, aucupiis, confabu- 

 lationibus, lusibus insumunt, illud ego "Zoophytis" indagandis, colendis, contem- 

 plandis impendo. Recreat et refocillat animum, quamvis laboriosum sit, ilium 

 quocunque oblectatur." — Raius. 



