— 8/V- 



Sod regnantis, erat. Nil belli jure poposcit ; 



Quaeque dari voluit, Toluit sibi posse negari. 



immodicas possedit opes, sed plura retentis 



Intulit ; invasil ferruiii, sed ponere norat. 



Praetulit arma logae;sed paceni armatus amavit. 



.luvit sumta ducetn , juvit dimissa potcslas 



Casta donius iuxuque carens, corruplaque nunquam 



Fortuna domini. Clarum et yenerabile nomen 



Gentibus, el mullum nostra? quod proderat urbi. 



Olira vera fides Sulla, Marioque receplis, 



Libertatis obit; Pompeio rebus ademlo, 



Nunc et Acta perit Non jam regnare pudebit ; 



Nee color imperii, nee frons erit ulla Senatus. 



U fclix, cui sunima dies fuit obvia viclo, 



Et cui quaerendos Pharium scelus obtulit enses ! 



Forsitan in soceri potuisses vivere regno. 



Scire mori, sors prima viris , sed proxima , cogi. 



Etmihi, si fatis aliena in jura venimus, 



Da talem , Forlnna , Jubam : non deprecor hosti 



Servari, dum me servet ccrvice recisa. 



catulle a calvus licinius. xiv e Poeme. 



Ni te plus oculis meis amarem , 



Jucundissime Calve, munere isto 



Odissem te odio Yatiniano. 



Nam quid feci ego , quidye sum locutus , 



Cur me tot male perderes poelis ? 



Isti Dii mala multa dent clienti 



Qui tanlum tibi misit impiorum ! 



Dii magni , horribilem et sacrum libellum 



Quem tu scilicet ad tuum Catullum 



