— 220 — 



religione, observandisquc legibus : castrum apud Ar- 

 duenos ( quos sciebat neque lege, neque imperio 

 cujusquam regi, sed suis moribus vivere ) aedificavit : 

 ubi veluti licentiam naclus, et quasi Galliae oculis 

 remotus, animo semper solulo, liberoque esset. Quidam 

 ad id impulsum volunt, quod incredibili arderet 

 cupidilate nominis illuslrandi. Eral enim is ea ani- 

 mi elatione, el magnitudine, quibus nunia dominandi 

 cupiditas innascitur. Alii volunl, cum delectaremr 

 magnificis apparalibus, vilaeque cultu cum elegaulia 

 et copia, omnesque passim domo, mensaque exci- 

 peret , nee res familiaris , eisi ampla , tanlis 

 sumplibus par esset, hunc locum furlis, el praedae 

 veluti receptaculum delegisse. Incolae Lycampaeum 

 appellant. Sed uon alienum esse arbilror de Arduena 

 regione, quae gentes, quibus moribus earn incolunt, 

 et Lycampaei silum, quantum suscepli operis ratio 

 permitted breviter exponere. 



Arduena regio inviis saltibus est impediia, longo 

 terrarum Uactu soli sterilis atque infoecundi prae- 

 terquam avenarum, quarum nulla est feracior terra , 

 monies habet praeruptos atque minaces, depressas 

 valles. In mediis nemoribus alunlur equorum in- 

 domiti greges, ac nobilium equarum, ad genus 

 propagandum. Earn regionem incolit genus bominum 

 asperum, incullumque, el Francorum, proater nomen, 

 ignarum, li lingua ad Eburones pertinent: liberi sunt 

 ac sui juris. In ejus regionis confinio, erat Lycam- 

 paeus mons saxeus, praecelsus, maximeque directus, 

 omni ex parte altiludine praeruptus, atque asper : 

 ipsius jugum in angustum dorsum cuneatum, paulo 

 altiore fasiigio, ea parle quae vergil ad orientem. 

 Hujus radices Simois llumen alluit : reliquis ex 



