— 230 — 



won posse*, concodere , modo ab illis deinceps 

 desisteret : vicinos levaret a vrciigalibus qua? pendere 

 illi consueverant : latronum mannm , quos secum 

 habere dicerelur, dimilteret : pagos, quos ille occu- 

 parat, sibi restiluerel : nolle se ullerius ea ditione, 

 qua? sua sit, carere : si ille sua volunlale eos 

 Iradal, se illi amicum fulurum, sin nolil, propediem 

 euni cognilurum, quam prsestel pacate restiluere, 

 quod retiueri bello non possil. Lovanius bis man- 

 daiis acceplis, ad postulata principis pauca respondet: 

 nullam se vicinis, sed vicinos sibi injuriam ssepe 

 inlulisse: Lycampaeum sumpluingenti, veluti quoddam 

 hostibus repagulum, sedifieasse: regionem virtutesua, 

 ac vigilanlia singular!, dubiis formidolosisque tempo- 

 ribus, a belli periculis esse sorvalam: itaque iniquum 

 esse eos de vectigalibus recusare, quod sua voluntale 

 ad id tempus dependerint : piincipum autem hanc 

 esse consueludinem, ul amicos non modo sui nihil 

 deperdere, sed gralia, dignitate, honore aucliores 

 velinl esse : quod muliiludinem hominura secum 

 babeal, id se caslri muniendi, non aliorum oppu- 

 gnandorum causa fa cere. De pagis vero restituendis 

 cum cunciando dissimularel, ac lenlius ageret, diem 

 de die ducens, videreique princeps Lycampaeum 

 mullo plus oneris et vastilalis finiiimis , quam aut 

 praesidii, aul emolument aflerre posse: neque eorum 

 tuendorum causa, aut studio parlium a Lovanio 

 aedificalum, sed ut eos conlerendo, et maleficiis 

 everlerei, rem armis persequi decrevit. Itaque Landa? 

 viro strenuo, et ea familia orlo, qua? duces militares 



[I) Lalandc , eapilaine au service de la France , gouverncui de 

 Monlmedy en 1542, (V. Dora Lilong, p 401, -402 et sniv.) 



