— 236 — 



cenda in re cranl, surama cum cura excqucbalur. 

 Deinde caslro omni conatu incumbere, copias conlrabe- 

 re undique, omnia ad obsidionem inslructa, promplaque 

 sollicite, ut suppeterent, curare : ac primum mului 

 nomine ingentes corrasit pecunias. Hinc magnam 

 vim frumenli el trilici ex vicinis locis curavil : 

 sulphurei vero pulveris tanlam copiam reposilam 

 habuit, nl baec una illius cautio, maximi momcnii 

 ad obsidionem diu tolerandam fuerit. Jam referlum 

 castrum rerum commealibus, jam mililum multitudine 

 tutum erat. Lovanius tamen tanlam invidiam se 

 vix posse suslinere videns, sesluabat dubitalione : 

 versareque se in ulramque parlem coepit, non animo 

 lanlum, sed eliam corpore : ul jam familiares sollicitum 

 eum viderenl, trepidare hominem inlelligerent, quan- 

 lamcumquc liduciam vullu praeferrei. Ingens enim 

 labor periculumque proponebalur, exiguaqueadmodum 

 spes eral adversus lanlum principera. Eum ilaque an- 

 xium aliquando adiit amicus, quern in inlimis habebal: 

 percunclalur si consilium non utile solum, sed eliam 

 salutare admitlere auribus posset. Cum Lovanius 

 gratias quoque se acturum diceret, si quid quod 

 in rem suam essct exponerel, magnopere ei suasit 

 ul dum liceret, dum occasio esset, sibi ac forlunis 

 suis consuleret : satis exemploreum alienas clades 

 prsebere : non qusereret quemadmodum casteris 

 exemplo esset : ne tarn prava inciperet : nee super 

 fortunam animum gereret : non omnia omnibus 

 cupienda : illi res suas salis esse debere. Soepe 

 enim accidisse, ut qui nimia pertinacia in alienis 

 expetendis rebus essent, eliam earum quas baberent, 

 quibusquepacate frui poleranl, amissione plecterenlur, 

 su?eque eos iniemperantise vehementer pceniteret. 



