— : li\h — 



dementia; esse judicabat : et cognila Lovaniorum in- 

 firmitale, illis ad consilia capienda nihil spatii dandum 

 existimabat: nee enim futurum fallebal, ut brevi 

 caperentur absque condilionibus. Cum id itaque non 

 impelrasset Amandus, data poleslate, ex suis aliquem 

 ad Bordillonum mitlit, qui aequas deditionis condi- 

 tiones in hanc senlenliam poslularel. Licerel Lovaniis 

 omnibus lam Gallici quam Burgundici generis, solutis 

 melu, ac sine fraude, castro excedere, ac forlunas 

 suas deducere. Bordillonus vero loquendo plura, 

 scribendoque dedila opera, quae in rem non essent, 

 parte dici consumpla spalium dedit veleranis ad 

 castrum capiendum. Cum enim Lovanii in spem 

 pacis ititenti, segnius munera belli obeunt, et ea 

 modo parte, qua murus dirutus erat, ceteris ne- 

 glectis slationes armatas opponnnt, velerani ab ea 

 parte, quae minime suspecta et nuda propugnatoribus 

 relicla erat, pauci se in murum improvisi inlulerunl, 

 deque mum in arcem dejecerunl : ad bos reliqui 

 convolantes, castrum lenuerunt. Quibus rebus subilo 

 perterrili Lovanii, neqtie consilii habendi, neque 

 arma capiendi spalio dalo, ila perlurbabantur, ul 

 defendere sese, an fuga salutem petere, nescirent, 

 utrum praestaret. Horum qui celeriter arma capere 

 potuerunt, paulisper veteranis restilerunt, alque prae- 

 lium commiserunt. Amandus ubi de se, suisque actum 

 videl, hostcs acenime instare, veritus ne quid gravius 

 in se staluerent, in Bordilloni se suosque polestatem 

 dedit. Qui omnes ad ejus pedes procumbentes, miseri- 

 cordiam,humanitalem, acmansuetudinem implorabant: 

 se errore lapsos, se amentia prsecipites actos, se 

 furore captos insanivisse : misererelur supplicium, 

 misereretur mente resipiscentium. Caesareae quidem 

 (litionis omnes, ne quod initium belli nasceretur, 



