— Ti*2 — 



raplim ad arma plebe vocaia, ac levibus utrinque 

 cerlaminibus ceriabalur, Non defuerunt qui ssepe 

 suaserinl Regi ut illuc exercitum milleret: e re 

 enim Gallica futurum, si ilia arx Asprimontano 

 extorquerelur. Sed cum magni sumpltis fieri debe- 

 rent in rem lam parvam, ( nam et instruclissimis 

 copiis, et magno apparalu opus eral), repudiatum 

 est eorum consilium. Maillardum lamen virum 

 gnavum, et industrium, ad coercendas eorum in- 

 cursiones eo misit : qui collectis e vicinis locis 

 militibiiSj, propugnaculum humo undique congesta 

 in caslelli, arciumque speciem erexit ; unde emissis 

 machinis Lumajos erumpenles infeslarel, (eum locum 

 vocavere Galli, Blocu ), sed lantum abfnit ut eos 

 lerreret, nl quolidianis cruptionibus varie Gallos illi 

 faligarenl. Ssepe lamen, dum propugnaculum praesidio 

 tenentes invadunl, fusi sunt: soepe utrinque pugnalum 

 minus juslis copiis, nunc ad illos nunc ad Gallos 

 victoria redeunte. Accidit quodam die, ut a nonnullis 

 Gallis occupato castri vestibulo, caeteris irrumpendi 

 in caslrum essel facullas, ni statim emissis lormenlis 

 bellicis fugati essent. Aliquot annis post, morluo Fran- 

 cisco Rege , ac regno ad Henricum delato, ortoque 

 inter eum et Caesarem bello, Lovanii calamilas 

 Asprimontanum cautiorem reddebal : sese intra cas- 

 lrum conlinebat. Sed dum aliquando quemdam ex 

 suis minus apte videret tormenti iclum in Gallos 

 dirigere, tormenlum ipse suo loco diduxil, directurus 

 iclum qua commodius videbalur : dum haec lenlat, 

 lormenio fracto, circa humeri parlem superiorem 

 iclus concidil. Haud ila mullo posi, qui caslrum 



(1) Bocillot dcsigne coiunic chel ile cello expedition le comte 

 de Mansfe-ld. T i, p. 44 . 



