c 



LECTORI SALVTEM. 



/um alterum trado tomum huius opGris, icones finigonim Bamrlae et P^- 

 latinatiis juperioris mthiis coloribus Qxprcffns ^ cxliibentis, ca, quae in prae- 

 fationc primi tomi promifi , ad amuffim exfoluo. 



Quia nccenb milu fuit hanc fimgorum cditioncm meis vnius fumtibus pro- 

 curare , is , qui non ignorat , quantum opcris , quantum curae , quantum la- 

 boris, quantum dcnique impcnfarum, ct partim certorum, partim minus 

 pracuiforum , fumtuum ad huius gencris opus claborandum requiratur ; pro- 

 fecto acquum fe mihi praebebit , meque fatis ac paene plus , quam fatis , prac- 

 ftitiife iudicabit. 



Interim fortaffe mutantur tcmpora. Quod fi eueniat, mihiquc aliundc 

 via patefiat , qua opus hoc pofllt abfolutius et pcrfcctius excudi , in me fane ni- 

 hil erit morae, quin ad eius continuationem alacritcr me rccipiam. 



Cum nouum gcnus fungorum , CLATIIIIOS , in his regionibus inueni- 

 re numquam mihi contigerit, gcnus illud in hoc tomo defideratur. Qucm 

 ego defectum in tabula extrema aliis quibusdam fungis dcpictis farcicndum fta- 

 tui. Sunt illi cx genere agaricorum, quos aliquando cidcm ligni fruflo infi- 

 dentes, deprehcndi. Mihi vidcntur euidenti effe argumcnto, pracfentiam et 

 abfentiam petioli non magis , quam figuram pilei aliarumque partium , etiam 

 in vno eodemque genere et fpccie fungorum , effentiale quid fiue perpetuum 

 elfe, adeoque omnes definitiones ac diuifioncs fungorum indepctitas ad gcnui- 

 nam cognitionem et diflinctionem parum aut nihil confcrre. Ex quo confcqui- 

 tur, vt icones, natiuis coloribus cxprcffae, vnica via ct rario cffe videantur, 

 qua in cognitione fungorum ccrti quidquam poHit confcitui, Ratisbonac, 

 d. 19. Mart. MDCCLXIII. ^ 



