57 



des Sciences de Saint-Pétersbourg. 



5S 



tione ctiam major aftiiiitas florae Japonicae cum aine- 

 ricana confirmatur. Eandcm siinilitudiuem aliae fami- 

 liae ostendunt, v. gr. Coniferac (non tamen 67, uti vult 

 Miquel, sed circa 40), Aceraccae. Magnoliaceae., et 

 aliae, praescrtim e speciebus lignosis corapositae. 



Niliilominus vix neganduni erit, totam florani 

 nostram majoreni stirpium asiaticarum, quam ameri- 

 canarum, alere numoruni. 



Scopolia japonica. (Sect. ScopoUa Dun.) glabra, riii- 

 zoniate horizontali nodoso crasso in radicem fusifor- 

 mem longissimam desinente; caule tereti sulcato di- 

 chotomo basi squamis spatliulatis membranaceis ob- 

 sesso; foliis iu petiolum longiusculum alato-decurren- 

 tibus .sparsis ellipticis vel oblongis acuminatis, antice 

 saepe plus minus profundo dentatis vel repando-den- 

 tatis; floribus axillaribus nutantibus solitariis; calycis 

 dentibus inaequalibus acuminatis; corolla subobsolete 

 5-dentata; filamentis ad insertionem villosis; stylo de- 

 clinato apice incurvo; friictu... — Atropa Belladonna 

 botau. Japouensium ideoque etiam Miq. Prol. 281. — 

 Ha-sMrldo-uro. Ykuma-yu-ssai. Soo bokf. etc. III. 

 fol. 18. 



In altissima alpe Nikkoo, ad rivulos, florenteni le- 

 git Tschonoski. 



Simillima Se. carnioUcae Jacq., sed ob stylum cur- 

 vatura neque rectum, calycis dentés (interdum vaide) 

 inaequales et fructum hucusque ignotum, distinguenda 

 videtur. Praeterea folia constanter longius petiolata 

 (in specc. 30 collectis): petiolus '4 vel '/g partem lami- 

 minae, rarius in superioribus '/^ partem laminae lon- 

 gus, in Se. carniolica ad summum /, partem nuncu- 

 pans. In Se. carniolica insuper folia saepissirae obo- 

 vato-oblonga et obtusiuscula, atque rarius repanda. 

 Corolla in sicco fusca, violacea igitur videtur in vivo, 

 fere ut in planta europaea. — Staturâ atque magnitu- 

 dine partium planta nostra individua robusta stirpis 

 europaeae aemulatur. 



Juglandaceae 



in Asia orientali hucusque obseivatae. 



Juglans L. , 

 1. J. régla L. 

 Var. sinensis Cas. DC. in Ann. se. nat. 4 sér. XVIII. 



p. 33. tig. 38. 39. — Id. in D C. Prodr. XVI. 2. 1 37. — 

 J. regia, Lour. FI. Cocliinch. éd. Willd. 702. — Bge. 

 Enum.Chin.bor.n.350.— Maxim. Ind.Fl. Pékin. 470. 

 — J.japonica, Siebold apud Miquel. Prol. fl. Japon. 

 267. ex descript. — Pterocarya? japonica, Miq. ibid. 

 385. — Foliis 2 — 4-jugis, foliolis integei'rimis subtus 

 ad axillas pilosis ovatis ovalibusve apice subito atte- 

 nuatis acutiusculis, terminali maximo; drupa globoso- 

 ovali lucida parce viscidula glabra; nuce ossea globosa 

 apice vix apiculata parunj reticulato-rugosa. 



Hab. in CJiinahoreali (aut. cit.), circa Pékin (Skatsch- 

 koff! fr. immat.); in Nippon média, in silvis montanis 

 cullegit Tschonoski fr. immaturo. 



Foliolorum et nucis forma diflert a forma himalaica 

 et caucasica, quibus foliola oblongo-vel ovato-lanceo- 

 lata et nux ovoideo- globosa. Quae ultimae formae in 

 Europam ab antiquissimo tempore introductae videntur. 



Plantam japonicam ad banc varietatem duxi ob fo- 

 lia et nucis formam et superticiem. Fructus maturos 

 nondum vidi, structuram internam igitur examinare 

 non potui. 



Juglans mnndshiirica. 

 Nuccs duae, dcxtra a laterc fissurali, sinistra a disscpimentali 

 visa. Sectio nucis transversa, dimidia altitudine. 



2. /. mandshiirica Maxim. Prim. fl. Amur. 76. — 

 Cas. DC. in DC. Prodr. XVI. 2. 1 38. — Gemmarum pe- 

 rulis paucis decussatis; foliis juvenilibusutrinquegilvo- 

 stellato-tomentosis, adultis superne glabris, subtus ubi- 

 que vel ad venas, ad costas densius atque longius, stel- 

 lato-tomentosis atque insuper glanduloso-pilosis, 4 — 7- 

 jugis; foliolis serrulatis cauli proximis subovatis, ce- 

 teris oblongis vel ovato-oblongis terminali lanceolato- 



