61 



des Seîeneos de Saint-Pétersbourg. 



62 



Juglans Skholdiana. 



Xux sinistra a latere dissepimentali, dextra a latere fissurali. 



Sectio transversalis per mediam altitiulinem instituta. 



sed differentias bouas, praeter illas a structura nucis 

 deproinptas, eruere non potui. Arbor japonica sem- 

 per magis microphylla mihi visa est, sed forte quia 

 vetustiorem tantuni observavi. pubes foliorum den- 

 sior, visciditas vero multo parcior, foliola brevius 

 acuininata, stigraata multo breviora et crassiora (sed 

 in J. mamlslmrica provectiora tantum vidi), perigonii 

 $ lobi basales seraper minuti. Es fronde et floribus 

 certe pro eadera specie utramque formam declarare 

 mallem, sed nuces nimis diversae, ut, transitu nullo 

 hucusque observato, tute ambas jam conjungendas 

 esse censerem. Etiani color nucis in J. Skholdiana 

 divçrsus, opacus brunneus, neque cinerascenti-brun- 

 neus, et nus saepissirae distincte, saepe duplo raiuor. 

 Nomen novum dedi speciei Sieboldo certe jam 

 notae, quia antiquius erui nequit. Adest quidem fo- 

 lium et flores masculi hujus speciei in herb. Siebol- 

 diano (nunc Acad. Petrop.), sed tantum nomine Ju- 

 glans spec. designata. Videtur mihi spccies nostra vel 

 J. Kurumi Sieb. vel J. coreensis Sieb., quidquid di- 

 cat Miquel, qui priorem ad Platycarmm, posteriorem 

 ad Ftirocanjam rlmfoUam ducit. Nam in indice manus- 

 cripto Florae Japonicae Sieboldiano, in rauseo Aca- 

 demiae Petropolitanae asservato, b.auctor Plati/caryam 

 et Pterocaryam seorsim habet, tune vero Juglandis spe- 

 cies très enumerat, in Synopsi plant, oecon. Japon, p. 

 27; (ex Verh. Bataav. Genootschap. 1830) vero de 

 J. Kurumi et J. coreensi ait, utriusque nucleos ad 

 oleum esprimendum adhiberi, quod de nucibus Pla- 

 tijcari/ae vel Pteiocaryac vis dici potest. Sed quuni 

 utraque indescripta raanserit, plantam nostram no- 

 mine novo salutare coactus fui. 



5. J. cordiiormis. — Gemmarum perulis paucis decus- 

 satis; foliis valde juvenilibus utrinque griseo stellato- 

 tomentosis, adultis supra glabris subtus ad venas 

 parce pilis stellatis adspersis, vis vel haud visci- 

 dulis, 5 — 7-jugis; foliolis cauli proximis subovatis, 

 ceteris lateralibus oblongis basi oblique rotundatis, 

 terminali obovato-oblongo basi brève cuneato, arboris 

 juvenilis argute serrulatis; floribus....; drupa...; 

 nuce opaca compressa rotundata utrinque apicavalde 

 acutissimeque acuminata, margiue secus tissuram 

 acute ancipiti-carinata,faciebussecusdissepimen- 

 tum basin versus distincte, saepe profunde sulcata, 

 sulco angusto subrimiformi, ceterum obsolète rugulosa 

 sublaevi; dissepimentis spuriis nullis, primarii lacunis 

 subquatuor (rarissime nullis) putaminisque crassissimi 

 binis secus quamvis fissuram percurso, omnibus apice 

 confluentibus: cotyledonibus a basi ad médium cras- 

 sissimis trigonis. ad apicem planiusculis. totodorso exi- 

 mie acuteque carinatis: plumula squamulis destituta. 



Jiiylans cordiformis, m. n. 

 Nux sinistra ex acutiisiniis, dextra ex obtusioribus. Sectio transver- 

 salis dextra per niediani. sinistra per ' , partem nucis ab apice. 



Hab. in Nippon. Habui nuces Yokohamam pro esca 

 advectas, cum illis J. Sieholdianae mixtas ; e provincia 

 Ya-sima ejusdeni insulae habuit Hakodate allatas ara. 

 b. Albrecht. E nucibus ab Albrechtio Petropolin 

 Ruprechtio missis nonnullae germinaverunt, et pro- 

 stant nunc nonnulla specimina 4-pedalia viva in horto 

 Petropolitano. 



Incolae hanc speciem praecedentis formam habent, 

 simili modo ut in Mandshma J. stmocarpam esse 

 monstrositatem J. mandskuricae contendunt. Sed fo- 

 lia quoad pubem diversa videntur, et transitus inter 

 nuces J. cordiformis et J. Sieholdianae minime obser- 



