63 



Bulletin de l';%cadëiiiie Impëpiale 



64 



vavi, nisi taies forsaii quaerondi in nuce quadaiu a me 

 non visa, a cl. w. Wicliura et Scliottinuller non- 

 nullis exemjilaribus Beroliuuni allata,ab ill. Al.Braun 

 in litt. illustrata, et denique in Bot. Zeitung, 1872. 

 373. nomine J. japonkae (non Sieb.) designata. Ex 

 figuris, a Braunio solita cum benevolentia mecum 

 coinniunicatis, haec nux major est quam mea J. cordi- 

 formis, et imo major quam J. Sieholdiana esse solet, 

 utrinque sed minus acuminata ut prier, sed non com- 

 pressa nec acute carinata, et quoad formam et rugas 

 distinctiores magis J. Sieholdianae appropinquans. Co- 

 tyledoues autem, ut in J. cordiformi, apice planiusculae, 

 basin versus crassissime trigonae sunt. Putamen cras- 

 sius quam in utraque praecedente. Lacui)arum dispo- 

 sitio atque numerus (in mais nucibus sat variabilis) 

 satis convepit cuuî ambabus. Itaque non impossibile 

 est, hic formas japonicas (Sieholdianam et cordifor- 

 mcm), illic formas mandshuricas (mandshuricam et ste- 

 nocarpam) etsi nunc quam maxime diversas, in futu- 

 rum conjungendas esse. 



Ptcrocarya Kunth. 



1. Pt. rhoifolia Sieb. et Zucc. FI. Jap. fara. nat. I. 

 141. — Miq. Prol. 267. — Miq. in S. et Zucc. FI. Ja- 

 pon. II. 1. 1 50. (excl. syn. J. coreensis Sieb.). — Pt. sor- 

 UfoUa Sieb. et Zu c c. 1. c. . 



Hab. in insula Yezo: in silvis circa lacum Onoraa 

 non rara, Octobri fructifera, medio Junio defl.; floren- 

 tem collegit Albrecht!; in Nippon raediae silvis al- 

 pinis florentem legit Tschonoski. 



Japonice (in Yezo)yass'. ExSiebold mscr. : no gu- 

 rumi i. e. Juglans ferox, kawa gurumi i. e. J. rivularis. 



Pt.sorhifolia a Miquel refertur ad Jvglandem Sie- 

 holdianam (mandshuricam Miq.), contradicente tota 

 descriptione, v.gr. foliolis lanceolatis longe acumina- 

 tis, minute, dense et argute serrulatis, spica feminea 

 extrafoliacea infra gemmam terminalem ceteraque 

 similibus verbis in J. rhoifolia reiterata. Distinguitur 

 utraque ab auctoribus foliorum jugis nuraerosioribus 

 et paucioribns bracteisque dense hirtis et glabris, at- 

 que adducuntur icônes ineditae utriusque sub uumeris 

 160 et 161. Tabulam 160 (J. rhoifoUae) editam vidi- 

 mus a Miquel, numéro tamen ex 160 in 150 ita 

 mutato, ut 160 adhuc légère possis, tabula 161 (J. 

 sorhifoliae) vero deest in collectione manuscripta ico- 

 num Sieboldianarum, nunc in Academia Petropolitana 

 asservata. Ex descriptione originali clarura fit, auto- 



res aute oculos habuisse plantam florentem Pt. sorhi- 

 foliae floribus masculis adhuc instructam, et deflora- 

 tamP^. rhoifoUae, ubi tantum florum femineorum nien- 

 tio facta est. Icon édita vero (150) habet ramulum 

 masculum et seorsim ab illo femineum, cum folio adulto 

 siugulo. Unde concludere possumus, Sieboldum hac 

 in icône utramque supra laudatam ambarum specierum 

 conjunxisse. Quod re vera se ita habet. Nam Index 

 florae japonicae mscr. Siebold. unam speciem tantum 

 Pierocaryae enumerat, laudatis synonymis Fam. nat. 

 fl. Jappn. Equidem opinioni huic omnino assentio: 

 specimina mea florentia enim referunt sat exacte Pt. 

 sorbifoliam, fructifera Pt. rhoifoliam. 



Species japonica valde affinis est Pt. fraxinifoliae 

 Spach, a qua tamen differre videtur foliis seraper acu- 

 minatis (neque saepissime acutis), stylo demum e pe- 

 rigouio exserto (neque incluso), et nucis apice libero 

 depresso-conico quam pars cum bractea connata bre- 

 viore (neque acute conica aequialta). Cocca ossea, an- 

 gulato-costata, basi 4-, a medio 2-Iocularis, ut in planta 

 caucasica, ged alae indistincte nervosae et lacunae pe- 

 riphericae coccae nullae, illarum loco interdum septum 

 ipsum lacuna minuta percursum. Forma alarum in Pt. 

 rhoifolia semper constans: quaedam ala nempe obliqua, 

 latere uuo majore, altero minore et nucem non vêlante. 

 In Pt. fraxinifolia ala variât, mox aequalis, nuce multo 

 latior, mox obliqua, ut in Pt. rhoifolia. Lacunae peri- 

 phericae coccae in planta caucasica vulgo distinctis- 

 simae, interdum etiam obsoletae occurrunt, ita ut cha- 

 racter e lacunis petitus non tam gravis videatur, ut 

 volunt palaeontologi. 



Patriae P^. fraxinifoliae addere liceat stationes apud 

 Candolleum omissas:^rmemam»'oss«Crtm(Szovits!), 

 Persiae provincias OMaw (Au cher Eloy!, Bode!) et 

 Masanderan: circa Astrabad (Karelin!). 



Pt. rhoifolia est arbor 40 pedes alta, 2 pedes crassa, 

 cortice rugoso brunneo, coma lata, densa, trunco non 

 alte a ramis denudato. Folia adulta multijuga et ra- 

 cemi fructiferi fere bipedalia. 



2. Pt. stenoptera Cas. DC. in DC. Prodr. XVI. 2. 

 p. 140. 



Hab. in China (Callery ex De Candolle): prope 

 Ningpo (Oldham! frf. 1861). 



Platycarya S. et Z. 



Pl.strohilacea S.! et Z. in Abh. Bayr. Akad.III. 743. 



