385 



(les Sdoiicesi de Siaiiit>P<^<ersl>oiirs. 



2f^6 



DC, sed valleculae 1- ncc pluri-vittatae et juga ine- 

 ricarpii solida. Praeterea folia in nostra crassiora, 

 argutius, minus grosse et ferc regulariter serrata, seg- 

 menta sacpissime oWonga noquc ovata, umbellac la- 

 térales circa terminalem aggrcgatae neqiit' distantes. 

 Fructus ceterum minus variabilos quani in A. Gmelim 

 (Coe%iewo Le dob.). Hic occnrrunt mox ovales, mox 

 oblongi, mox valde comprcssi, mox subtcrctes, albu- 

 men max planum, mox et sacpissime ventre concavum, 

 unde fieri potuit, ut Ledebourius fructus taies tere- 

 tes examinans Coeloplewum distinxerit atque prope 

 Pleurospernmm posuerit. In nostra vero fructus tan- 

 tum quoad magnitudincm variare observavi, 5- et 10- 

 lineales nempo. 



A.? Keiskei, Miq. Prol. 250. mihi ignota , forsan 

 eadem cum A. Gniclhii DC, ab auctore non visa. 



Edosniia Keuropliyllnin. Radice tuberifera tubcribus 

 oblongis stipitatis; caule crccto angulato -sulcato; 

 foliis infimis bipinnati-sectis jugis primariis 4: infimo 

 bi-, proxirao 1-jugo, ceteris simplicibus, foliis mediis 

 ot superioribus 3- ad 1-jugo-pinnatisectis, scgraentis 

 omnium longissime elongato-linearibus acuminatis in- 

 tegerrimis 3-nerviis nervis lateralibus marginantibus, 

 rhacbi alata; involucro iuvolucellisque sub-5-pliyllis 

 adpressis; calj'cis dentibus ovatis acutis pcrsistenti- 

 bus; fructu ovato, mericarpiorum jugis crassiusculis 

 acutis, valleculis 1-vittatis, commissura bivittata, car- 

 pophoro bipartito libcro. — Sliimu-o-mndsM. Soo 

 bokf V. 29. 



Hab. in Kutshi jngi centralis Kundslio-san sylvis 

 Crypfomerinc udis, rarius, Octobri c. fr. mat., nec 

 non in Nippon meridionali (ex libro laudato). 



Optime convcnit cum cbaractere Edosmme Nutt., 

 nunc ad Carum cmendatac a Bentham (Gen. pi. I. 

 SOI), cujus spécimen californicum (E. Gairdncri T. et 

 Gr.) examinarc potui. — Habitus 5?/, sed valleculae 

 1-vittatae et foliorum segmenta intcgerrima longis- 

 sima. 



Duo specimina tantum babeo plautac 3-4-pedalis 

 glabrae, in quorum iiud folium infimum adhuc prostat, 

 totum jam emarcidum, bipinnatiscctum, cetera omnia 

 simpliciter pinnatisccta, rbaclii Archcmorac in modum 

 alata, segmontis ut in Tcuccdono tervafo Nutt. {Ncu- 

 ropliyUo T. et Gr.) ad 10 pollices usque longis, ad 3 

 lineas tantum latis. Tetiolus basi ipsa vix breviter 

 vaginato dilatatus. Umbellae terminales hermaphro- 



ditae, latérales masculae. Petala (alba?) cum lacinia 

 acuta indnplicato-inflexa. Fructus linea parum longior. 



Siiuii iii|i|)oiiifinn. (Sisarum DC.) radiée crassa prae- 

 morsa brevi , caule erecto sulcato ; foliis pinnati- 

 sectis infimis 5-jugis segmontis oblongis utrinque acu- 

 tis inacqualiter serratis, stimmis 2-1 -jugis segmentis 

 lanceolatis vel linearibus acuminatis argute serratis 

 serraturis acuminatis patulis; involucro involucellisque 

 subpentaphyllis reflexis; calycis dentibus inaequalibus 

 ovatis lanceolatisque persistentibus; fructu ovato me- 

 ricarpiorum jugis crassis acutis, valleculis 1 — 3-vit- 

 tatis vittis inaequalibus, commissura multivittata. — 

 SaJia dseri, mnna dzeri. Soo bokf. V. 20. 



Hab. in Nippon média, probabiliter non procul a 

 Yokohama, unde florens et semina seorsim misit 

 Tschonoski. 



Differt a Sio lafifolio L.. quocum calyce distinctis- 

 simo convenit, carpophoro bipartito libero, mericarpii 

 jugis aeque crassis ac in S. cicuiifolio Gmel., segmen- 

 tis foliorum grossius serratis, a S. cicuiifolio, cujus 

 fructus habet, calycis laciniis elongatis et segmeutis 

 brevibus et latis. 



Addo diagnoses duarum specierum ojusdem sectio- 

 nis emendatas. 



S. Sisarum L. Cod. 2024. — Radice fasciculato- 

 tuberosa, foliis menibranaceis pinnatisectis summis 

 trisoctis, segmentis argute serratis, inferiorum cor- 

 datis ovatisve, superiorum lanceolatis, terminali longe 

 petiolulato; calj'cis dentibus obsoletis; fructu ovali- 

 oblongo, vittis tenuibus nnmerosis. — Rurm. Fl.Ind. 

 tab. 29. fig. 1. (excl. radice seorsim delineata, quae 

 ad 8. Ninsi). — Thbg. FI. Jap. 118. — DC. Prodr. 

 jY ] 24. — Miq. Prol. 245. — S. sisaroideum DC. 1. c. 



Hab. in Sihiria altaica (Ledebour!), Pcrsia horcali 

 (Szovits!), in Jnponia, vix non cultum (Burmaiini 

 icon in Japonia confecta dicitur. Mi quel spec.Tliun- 

 bergii vidit, equidem non observavi). 



Adducuntur quidem SU Sisari ab auctoribus auti- 

 quis stationes, praeter Japoniam et Sihiriam, adluic 

 (]lii)ia, (Jorca et MougoJio , sed quum S. Sisanoii, 

 S. Ninsi et Panaccm Ciinsenfi coufuudcrent, uemoque 

 S. Sisarum unquam in China vcl MongoUa vel Korea 

 invenisset, pro patria rite stabilita babenda sunt hue 

 usque tantum loca supra a me adducta. Corca et Man- 

 dslmria (a patribus saepius cum MowjoUa confusa 



