371 



Kiilletin de l*/%cad(^mic Iiiiip<'riale 



37a 



uolucritas 

 uotiuitas 



uteusilitas 

 uulgaritas ^^). 



Diagnoses plantarum novarum Japoniae et Man- 

 dshuriae. Seripsit C. J. Maximowicz. (Lu le 



30 jauviei- 1873.) 



DEGAS QUARTA DECIMA. 

 Lychnis sk'llarioides. {Exihjclinis Fzl.) subglabra viri- 

 dis erecta; foliis inferioribus ellipticis subito brève 

 acuminatis, ceteris elongato-lauceolatis longe acumi- 

 natis, bractealibus minoribus consimilibus; cyma 7 — 

 1 3-flora laxissima diffusa, pedicello floris centralis ca- 

 lycem multiple, lateralium distincte superantibus; ca- 

 lyce breviter obconico dentibus ovatis acuminatis bre- 

 vissime ciliatis, nervis apice arcuatim conjunctis et 

 anastomosantibus ; corolla alba, unguibus linearibus 

 parum exsertis lamina cuneata basi bidentata apice 

 bifida lacinia quadam bi-tridentata sublongioribus, ap- 

 pendicibus oblongis; capsula ovali carpopborum supe- 

 rante; serainibus plauoconvexis auguste marginatis 

 laevibus. — ScndsJiiyxi ganpi. Soo bokf. VIII. 58, 



Hab. in Nippon meridionalis (ex opère citato) et 

 borealis silvis montanis, unde e prov. Nambu misit 

 fl. M. Tschonoski. 



Species omninô sui juris, tantum cum L. flore cu- 

 eilli L. comparanda, sed diversissima, habitn potius 

 Stellams quibusdam {Mostcae v. gr.) accedens. 



Herba bi-tripedalis foliis 5 pollices longis, pollice 

 angustioribus, floribus vix pollicaribus. 



Nota. L. Wilfordi Maxim, in indice ad calcem 

 decadis X. — L. laciniata Maxim. Dec. II. — a Re- 

 gelio ad spécimen unum florens a Wilford lectum 

 olim sub nomine L. fulgentis var. Wilfordi descripta, 

 ab optimo b. Rohrbach iterum pro varietate L. ful- 

 gentis habetur, neglecto examine speciminum com- 

 pletorum meorum totiusque meae descriptionis, ubi 

 praeter alla signa (glabritiem, flores duplo minores, 

 petalorum lacinias angustissimas aliaque) semina vil- 

 losa (pilis longis patentibus) describuntur. Quo signo 

 abunde differt a L. fulgente Fisch., oui semina mi- 

 nute obtuseque tuberculata. Optima igitur est spe- 

 cies, ceterum jara habitu diversissimo primo obtutu 

 distincta. 



28) Unter obigen 409 Wôrtern auf -tas siud ueu hinzugekom- 

 men 57 {\5,m%). 



De ceteris Sileneis sinico-japonicis confer ad Robr- 

 bach in Linnaea XXXVI. 664 sq., ubi species 29 

 enumerantur. 



Sequuntur hic Alsineae ejusdem ditionis , nempe 

 Japoniae, Mandshuriae, Mongoliae et Chinae, ea dili- 

 mitatione qua in Bentbamii et Hookeri Gen. pi. 

 expositae sunt, exclusis nempe Polycmpeis, quarum 

 paucae species tantum in China ipsa et quidem au- 



straliori occurrunt. 



Alsineae 



Sinico - Japouicae. 



Sagina L. 



S. Linnaei Presl. — Fzl. in Ledeb. Fl. Ross. I. 

 339.— F. Sclimidt. Fl. Saclial. 117. 



H;ib. in Mandslmria orientali , in litore portus 

 Bruce, ad margines pratorum perfrequens, init. Au- 

 gusti fl. c. fr. 



Var. maxima, A. Gray. Bot. Jap. 382. (sp. pr.): — 

 caulibus elatioribus, foliis majoribus, floribus numero- 

 sioribus majoribus 5 — 10-decandris, pube ad api- 

 cem totius plantae saepius glauduloso-pilosa. — Miq. 

 Prol. 11. — S. sinensis, H an ce in Seem. Journ. of 

 bot. VI. 46 — S. procimibcns, Thbg. Fl. Jap. 80. — 

 Môhingiae spec, A. Gray in Perry's Exped. 309. 

 — Tsunie gusa. Soo bokf. VIII. 32. 



Hab per totam Japoniam frequens; in arcbipelago 

 Koreano (Oldham!); Korca (Wilford!); Mandslmria 

 australi, in rupibus litoreis portus Deans Duudas, mé- 

 ridien! versus; Lutschu (Wright!); China: in insula 

 ex adverso Anioy (Sampson! commun. Hance). 



Forma meridionalis videtur. 



Alsine Wahibg. 



\. A. verna Bartl. Ç. horealis Fzl. 1. c. 349, — 

 A. verna, Turcz. Fl. Baie. Dah. I. 220. — Hosoha- . 

 tsmné-kusa (i. e. Sagina tenuifolia). Soo bokf. VIII. 

 33. (opt.) 



Hab. mJaponia boreali: principatu Nambu (Tscho- 

 noski, fl. fr. nond. mat.) et loco non designato (ex 

 opère laudato). 



Speciraina pauca collecta cum baicalensibus con- 

 grua. Semina in nostris undulato-rugulosa. 



2. A. laricina C Y a,ntz. — F z]. 1. c. 352. — Maxim. 

 Priniit. 56. — Rgl. PI. Radd. I. 353. 



Hab. in Mandslmria occidentali frequens, usque ad 

 I Amur raeridionalem, praeterea in tota 5i&ma orientali. 



