375 



Bulletin de l'Académie Impériale 



376 



amphigaeis, a me a. 1859. nova specie adauctum et 

 quoad characteres reformatum est. Regel iterum 

 characterem Turczaninowii restituit, meam K. syl- 

 vaticam vero ob semina non glochidiata pro sectione 

 nova Stellariae {Pawlotvshja) , floribus «diclinis» in- 

 structa, declaravit (PI. Raddeanae I. 385. 421. t. 

 IX. fig. 12 — 16.). Denique Beatham et Hooker 

 (Gen. pi. I. 149.) genus, uti a me reformatum erat, 

 pro sectione Stellariae sub pristino nomine habent et 

 addunt, K. rupestrem a St. bulhosa Wulf. verosimiliter 

 non differre, et St. Saxifragam Bertol. ad eaudem 

 sectionem probabiliter referendam esse. Styli solitarii 

 stigmate maximo coronati vero liorum inferiorum ab 

 bisce autoribus, ut etiam a Regelio, omnino prater- 

 visi sunt, etsi character bic genus nostrum nonnihil 

 a Stellariis removet et Polycarpeis appropinquat. In 

 St. bulhosa Wulf. nemo uuquam flores ampbigaeos 

 observavit et species ipsa etiam aliis signis a K. ru- 

 pestri distinguitur. St. Saxifraga denique a Fenzlio 

 ad Arenariam emendatur pariterque floribus amphi- 

 gaeis caret. 



Clavis specierum mihi uotarum. 



Petala intégra, folia lanceolata. 2. 

 » emarginata. 3. 



2. Styli 2, semina laevia E. heterantha m 



» 3, semina glochidiata E. riqiestris Tuiez. 



3. Flores 5-meri, folia linearia K. sylvatica m. 



» 4-meri, folia ovata E. JieterophyUa Miq. 



1. K. rupestris Turcz. Cat. et Flor. Baie. Dah. I. 

 238. — Fzl. 1. c. 373. — Regel pi. Radd. I. 379. — 

 Tuberibus subglobosis vel napiformibus, cauliculis de- 

 bilissimis ramosis vel rarius firmioribus simplicibus, 

 pube confervoidea pilosulis, demum praeter pedicellos 

 subglabratis; foliis in petiolum marginatum brevem 

 attenuatis, infimis subspathulatis acutis, ceteris lan- 

 ceolatis acuminatis reticulato-venosis, adultis ob pilos 

 evanidos minute papillosis; floribus epigaeis folia su- 

 perantibus, petalis cuneato-oblongis sepala oblongo- 

 lanceolata obtusiuscula parum excedentibus ; stylis 3 ; 

 floribus amphigaeis folio brevioribus 4 — 5-sepalis 

 apetalis 4 — 5-andris, defloratis arcuato-deflexis; se- 

 minibus subsenis pilis longis glochidiatis dense ob- 

 sessis. 



Hab. in flora Baicalensi-Daliurica: in rupibus ad 

 Bystram minorem!, Urgudei!, nec non prope Schebu- 

 tui (Turcz.!), in lapidosis ad fl. Oka (Kusnezoff!). 



In Mandshuria: jugo Bureico (Radde!, Majo florens). 

 In Japonia: in moutibus Hakone (fl. Tschonoski!). 



Stcllaria bulhosa Wulf., quam permultis exemplis 

 ante oculos habeo, huic persimilis, sed habet flores 

 majores, folia latiora vix acuminata, petala emargi- 

 nata, flores amphigaei desunt, totaque planta major 

 est, fructus vero hucusque ignoti. 



Specimina pauca japonica cauliculis firmioribus cras- 

 sioribus, tuberibus angustis longioribus et floribus non- 

 nihil uicajoribus ab authenticis paullo recedunt et ma- 

 gis cum amurensibus conveniunt; florem amphigaeum 

 juvenilem unicum inter 4 individua collecta florentia 

 inveni, sine dubio quiabasis plantularum nimis brevis 

 non satis humo sylvestri immersa et protecta erat. 



2, K. heterantha. Tuberibus oblougis napiformibus, 

 cauliculis debilibus subsimplicibus erectis pilis elon- 

 gatis confervoideis (ad caulem bifariam) pilosis; foliis 

 petiolatis infimis spathulatis acutis, ceteris lanceolatis 

 acuminatis, omnibus reticulato-venosis, adultis minute 

 papillosis; floribus epigaeis folia subduplo superanti- 

 bus, petalis obovatis acutiusculis sepala ovato-lanceo- 

 lata acuminata parum excedentibus, stylis 2; floribus 

 amphigaeis petiolos aequantibus 4 — 5-sepalis apetalis 

 4 — 5-andris, defloratis arcuato-deflexis, ovulis sub- 

 denis; seminibus laevibus. 



Hab. in Japoniae insulis Kiusiu: vulcano Wunzén, 

 alte supra mare, in rupibus, medio Majo fl. fr. juve- 

 nili, et Nippon: in moutibus (verosimiliter Hakone) 

 defloratum legit Tanaka spec. 1 (vidi in hb. Fran- 

 chet). 



Japonice: watsighai-soo (Tanaka). 



Simillima praecedenti, sed 2-gyna et leiosperma. 



3. K. sylvatica, Maxim. Prim. fl. Amur. 57. — 

 St. sylvatica, Rgl. 1. c. — Multicaulis erecta firma, 

 tuberibus brevibus napiformibus, "cauliculis anguste 

 bifariam villosulis ; foliis basi attenuatis elongato- 

 lineari- lanceolatis acuminatis 1-nerviis subparallele 

 reticulato-venosis scaberulis basi ciliatis; floribus epi- 

 gaeis folio brevioribus vel subaequalibus, rarius apice 

 in paniculam oligantham approximatis, saepius steri- 

 libus, etiam fructiferis erectis, petalis cuueato-obova- 

 tis profunde emarginatis quam sepala ovato-lanceolata 

 acuminata fere sesquilongioribus , stylis 3 ; floribus 

 amphigaeis fructiferis arcuato - deflexis folio multo 

 brevioribus, solitariis vel in ramulo abbreviato plu- 

 rimis, 5-meris, infimis apetalis anandris, superiori- 



