379 



Bulletisi de rytcadëmic Impériale 



380 



ru vulgo Fakohi item Fagu Jeta. Kaempf. Am. 896. 

 — HaJcohe. Soo bokf. VIII. 6G. 



Hab. in China meridionali, introducta (Benth.); per 

 totam Japoniam in ruderatis, circa domos, in agris 

 vulgaris, circa Hakodate etiani in litore marino fre- 

 quens, sed fore absque dubio olim introducta; in Sa- 

 clialino tantum circa coloniam Japonensiuni Tunai; in 

 Mandslmria tota omnino deerat, uuper tantum a Prze- 

 walski ad amnem Mo primum détecta. In Sïbina 

 tota vero ubique. 



3. St. diandra. [Eu-Stellaria, divis. Petiolares Fzl.) 

 Cauliculis epigaeis longissimis horizontalibus reptan- 

 tibus glabris; foliis deltoideo-cordatis cuneo brevi in 

 petiolum laminam subsuperantem glabrum attenuatis, 

 juvenilibus utrinque pilosis, adultis papilloso-scaberu- 

 lis; peduuculis omnibus axillaribus folio brevioribus 

 g-labris, fructiferis arcuato-deflexis; sepalis basi bre- 

 vissime pilosulis oblongo - lanceolatis acutis subtri- 

 nerviis praeter costam hyalinis; petalis 2 collatera- 

 libus minutissimis oblongis intcgris vel leviter emar- 

 ginatis; staminibus 2 calyce dimidio brevioribus ad 

 basin filamenti dense barbatis: altero petalis 2 altcrno, 

 altero ad latus coroUae oppositum locato; stylis 3 (4); 

 capsula globosa calycera pauUo superante; seminibus 

 suboctonis vix compressis tuberculatis. 



Hab. in montibus Hakono insulae Nippon, medio 

 Octobri fructifeva. 



St. prostrata Baldw. huic subsimilis nirais differt 

 caule haud reptante pubescente, petiolis ciliatis, foliis 

 superioribus brevissime petiolatis, peduuculis elonga- 

 tis, sepalis ovatis quam petala bifida duplo brevioribus, 

 staminibus 7 — 8. — Inter omues Stellarias insignis 

 est cauliculis pedalibus epigaeis reptantibus, pedun- 

 culis rite axillaribus et structura abnormi florum, exa- 

 mine fiorum decem ceterum optirae quoad constantiam 

 probata. Primo aspectu specimina parvifolia Diijma- 

 riae cordatae W. simulât '). 



1) Habeo praeterea specimina paucissima in Nippon média a 

 Tschonoski florifera et unum in Kiusiu ad Ko-isi-wara Icctum 

 fructiferum, de quibus in posterum adhiic innovum sermo faciendus. 

 Nunc nomine provisorio describani , sed dubito hauc plantam di- 

 versam speciem esse a St. diandra, et timc haec sequeutis varictas 

 peculiaris censenda erit: 



St. dit-ersiflora. Caule hypogaeo (?) repente cauliculos singulos 

 palmarès V. spithamaeoscmittente; foliis omnibus petiolatis cordato- 

 ovatis ad basin petioli brève villoso-ciliatis, lamina supra pilosula, 

 dcmum papillosa; peduuculis omnibus ularibus, e quovis foliorum 

 jugo singuîis, aliis inordiuate inque eodem iudividuo petiolos vix 



4. St. radians h. — Fzl. 1. c. 378, — Maxim. 1. c. 

 59. — F. Schmidt. FI. Amg. Bur. 35. et fl. Sachal. 

 117. 



Hab. per totam Blandshuriam et Sibiriam orienta- 

 lem vulgaris, in Sachalino etiam perfrequens. 



5. St. dicJiotoma L. a. cordifolia Bge. — Fzl. 1. c. 

 379. — Maxim. 1. c. 469. 480. — Trtv. Cat. Mongol, 

 n. 20. 



Hab. quam glandulosa tam glaberrima in Mandslm- 

 ria occidentali secus fl. Schilka, Argun et Amur su- 

 periorem usque fere ad ostium fl. Dseja, in Mongolia, 

 China boreali, et tota Sibiria a ditione baicalensi oc- 

 cidentem versus. 



§. hderophylla Fzl. 



Hab. in China boreali, Monyolia et Sibiria. 



6. St. gypsophiloidcs Fzl. 1. c. 380. — Maxim. 1. c. 

 480. — Rgl. PI. Radd. 393. et St. longifoUa p. Mspi- 

 diila Rgl. ibid. 407. 



Hab. in Mongolia chinensi et rossica. 



Planta Regelii 1. c. 407 differt flore majore, sepa- 

 lis plerisque acutissimis, inflorescentiapauperiore, sed 

 similes differentias observavi in St. pctraea Bge. 



7. St. horcalis Bigel. ^. corollina Fzl. 1. c. 382.— 

 Maxim. 1. c. 59. — Miq. Prol. 375. (e Sachalin). — 

 F. Schmidt Fl. Sachal. 117. — Rgl. PI. Radd. 1. 

 395. et St. Fendii Rgl. 1. c. 383. 399. 



Hab. in Mandshuria boreali -orientali, circa sinuin 

 de Castries, in Sachalin, Sibiria orientali litorali, nec 

 non in Rossia arctica. 



Omnia fere specimina paullo robustiora caulem tri- 

 chotomum habent, inter ramos nempe floriferum. Quae 

 magis multiflora paniculam ferunt et simul petala ca- 

 lycem aequantia ostendunt, St. Fendii sistunt. 



8. /Ç^cj-rtssi/b/mEhrh. — Fzl. I.C.383.— Turcz. 

 Fl. Baie. Dah. I. 235. —Rgl. 1. c. 394. 



Hab. in ditione fl. Mandshnricae: in pratis paludo- 

 sis vel humidis secus fl. Schilka variis locis frequens, 



superantibus, aliis toto folio plus duplo longioribus; flore decandro, 

 calyce St. diatidrae, petalis lineari-cuneatis bifidis, in eodem cau- 

 liculo inox sepala superantibus niox calyce triple brevioribus; sta- 

 minibus calycem aequantibus, filamentis basi obsoletissime brevis- 

 sime villosulis. — Praecedente magis macrophylla et robustior. 



Nisi obstarent petioli basi ciliolati, caulis unifariam puberulus, 

 petala distincte emarginata et iilamenta subglabra, jam nunc forsan 

 banc pro typo haberem, St. diandram autem pro surculis bujus au- 

 tumnalibus, floribus ampbigacis diandris insignibus. Nunc ultcrius 

 obsorvanda. 



