387 



Biillotiii de l'Aeadt^niie Ini|i^rialo 



388 



21. c. synon. — Cerastium aquaticumh. — Bge. Enum. 

 Chin. n. 52. — Turcz. Enum. Cliin. u. 28. — Stella- 

 ria mcclia a. dccandra Rgl. ! 1. c. 389. — non Fzl. — 

 ? Yania hakobe. Soo bokf. VIII. 67. (i. e. St. montana 

 V. sylvestris). 



Hab. per totam Japoniam, a Hakodate, ubi cum 

 Stcïl. média ad vias et raargines vulgaris, ad Kiusiu, 

 usque ad jugum centrale Kundshosan. In CJdna a 

 Pekino! ad Canton! Hongkong! etFormosam! — Deest 

 vero in Sihiria orientali et Mandshma rossica hucus- 

 que, ubi ejus locum tenere videtur Stell. BungcanaFz\. 



Spergiilaria Pers. 



1^. média Pers. — Ledeb. FI. Ross. II. 168. 



a. heterosperma Fzl. 1. c. — Maxim. 1. c. 1 13. 472. 



Hab. in litore orientali Mandshuriae a de Castries 

 usque ad sinum Possjet. In Ghma boreali. 



Semina plantae mandshuricae saepissimc omnia ala- 

 ta, sed passim occurrunt etiam exalata. 



Spergula L. '•' 



Sp. arvensis L. — Rgl. PI. Radd. I. 446. 



Hab. in Nippon média: in arvis circa Yokoska ubi- 

 que (Dr. Savatier! comm. Franchet), a nullo alio 

 collectore in Jnponia observata, probabiliter nupor 

 tantura introducta. Deest etiam in omnibus terris vi- 

 cinis, et in Sihiria ipsa adhuc rara videtur (a Gme- 

 lino ctHauptio tantum observata). 



Caryophyllearum computatio. 



Alsineis ditionis sinico-japonicae jam nunc a me 

 enumeratis , Sileneis antea ad collectiones nostras ab 

 opt. b. Rohrbach (in Linnaea XXXVI) descriptis, 

 computationem totius familiae brevibus verbis insti- 

 tuere haud inaptum videtur. 



E Sileneis nostris 29, a Rohrbach enumeratis") 



2) Dianthus barbatus L. cum var. (î. D. japonicus Thbg.; D. si- 

 nensis L. c. varr.; D.superbus L.; D. Buergeri Miq., dubia species; 

 GypsopMa acidifolia L.; G. perfoliaia L.; G. Oldhamiana Miq.; Sa- 

 ponaria Vaccaria L.; Lychnis sibiricah.; L. fulgens Fisch. c. varr. 

 cognata et laciniata; L. Miqueliana Rohrb.; L. coronata Thbg.; 

 L. BungeanaF. Mey.; L.Senno S.Z.; Thysolychnis a^JCtafa Rohrb.; 

 Snene inflata Sm.; S. gallicaL. var. quùiqnevidnera Rohrb., S. gra- 

 cillima Rohrb.; S. Maximowicziana Rohrb,; S. Tatarinowii Rgl.; 

 S.tenuisyV., S. foliosa Maxim, c. var. macrostylaRohrb.; S. aprica 

 Turcz. c. var. firma Rohrb.; S. repens Patr.; S. Olgae Rohrb.; 

 S. nutans L,; S. Fortunei Vis.; S. japouica Rohrb. et Cucuhahis 

 baccifer L. — Species regioni nostrae peculiares vel endemicae lit- 

 teris erectis, species et extra ditionem nostram crescentes litteris 

 cursivis distinxi. 



subtraheudae videntur Silène gallica L. et Saponaria 

 Vaccaria L., utraque verosimiliter introducta, adden- 

 dac sunt Lychnis stellarioidcs Maxim, et Gypsopliila 

 violacea Fzl. (a me circa St. Olgam Mandshuriae col- 

 lecta), nec non Lychnis laciniata Maxim, (couf. notu- 

 lam supra) et Dianthus japonicus Thbg., foliis carno- 

 sis nimis a D. harhato L. in vivo distinctus. Habemus 

 ita Sileneas 31, et, additis Alsineis hic pertractatis 

 42 (exclusa nerape Spergula arvensi L., planta vero- 

 similiter introducta), nec non Polycarpcis in China 

 ulteriore provenientibus 3 {Drymaria cordata W., 

 Polycarpon pusillum Roxb. et Polycarpaea corymhosa 

 W.) — numerus totus Caryophyllearum erit 76. 



Inter quas 76 species adsunt ditioni nostrae pro- 

 priae 27, etiam in Sihiriam pi. m. propagatae 13, in 

 Himalaya simul obvia 1 , praeter Sibiriam etiam in 

 Americam boréal em migratae 4, ceterae vero 31 late 

 sunt diffiisae. 



Numerus specierum eudemicarum (27) ad illum po- 

 lydemicarum (49) sese habet igitur ut 35, 52 h- 64, 

 48 (100). — Quoad species endemicas tamen sub- 

 familia Silenearum divitior est quam illa Alsinearum: 

 prior liabet 18 nostrae ditioni proprias, posterior tan- 

 tum 9, ita ut Silenearum species endemicae polydemi- 

 cis minus quam duplo, Alsinearum vero plus quam 

 4-plo pauciores videantur. Cur res ita sese habeat, 

 mox raanifestum erit, si in singulas ditionis nostrae 

 provincias inquiramus. 



Habemus vero in Mandshuria Caryophylleas 41 et 

 quidcm Sileneas 15 cum endemica 1, Alsineas 26 cum 

 endemica iterum 1, in Japonia Caryophylleas 41, Si- 

 leneas 19 (endemicae 8), Alsineas 22 (endemicae 6), 

 in China Caryophylleas 25, Sileneas 9 (endemicae 3), 

 Alsineas 13 (endemica 1), Polycarpeas 3 (endemica 

 0). Japonia igitur, omnium trium regionum maxime 

 montuosa, est simul omnium ditissima formis endemi- 

 cis, China, quoad monlium elatiorum juga hucusque 

 nondum investigata, in planitiebus autem sub coelo 

 fervidiore sitis nostrae familiae minus apta, omnium 

 minime nota, summam specierum alit parvam, sed in- 

 ter Sileneas formis peculiaribus gaudet. Mandshuria 

 deuique ubique a montium jugis sat altis circumdata, 

 sed in parte interiore in planities vastas eifusa, sum- 

 mam specierum habet quam in Japonia non minorem, 

 endemicas vero formas paucissimas, et praesertim eam 

 ob causam, quia species alpinae Mandshuriae limites 



