110 



Folia inferiora utrinque laciniis lateralibus 4 — 6 oblon- 

 gis, superiora 3 — 5 oblongo-linearibus linearibusve in- 

 structa; petioli ad basin parum dilatati, exauriculati v. 

 obsolète auriculati. Num etiam siliculae forma cum plan- 

 ta altaica et soongorica conveniat, cum tauricam florife- 

 ram tantum possideam, dijudicare non possum. 



8 majus: caule 9 — 20 poil, alto ramoso, ramis ad- 

 scendentibus v. erecto-patulis; foliis duplo majoribus: quam 

 in praecedente laciniis ratione longitudinis latioribus, 

 foliorum superiorum oblongis v. lineari-oblongis, termi- 

 nali in omnibus reliquis saepius multo majore et Iatiore. 

 A N. brachycarpo genuino siliculis subtriplo longioribus 

 quam latioribus, gracilioribus, ad apiccm et basin ver- 

 sus sensim attenuatis pedicellisque fructiferis plerumque 

 subhorizontalibus recedit. Postrema vero nota minimi mo- 

 menti videtur, cum non raro exemplaria inveniantur, ha- 

 bitu et reliquis characteribus simillima, pedicellis tamen 

 omnibus v. plurimis quidem erecto-patulis; etiam silicu- 

 larum forma constantissima dici haud potest. 



y procumbens: caulibus prostratis repentibusve, super- 

 ne saepe adscendentibus, ramosis: ramis in caulium par- 

 te prostrata adscendentibus erectisve, in caulium parte 

 erecta patulis; siliculis lanceolato-ellipticis (3 — 4>-plo lon- 

 gioribus quam lat.), utrinque sensim attenuatis, rectis v. 

 magis minusve curvatis, pedicello subduplo brevioribus. 

 Planta valde polymorpha: caules nunc adscendentes, 

 nunc decumbentes, nunc repentes; numerus laciniarum 

 folii earumque forma et laciniae terminalis magnitudo 

 relativa admodum variant; pedicellorum fructiferorum di- 

 rectio in eodem racemo saepe diversissima: horizontalis, 

 patens v. rarius erecto-patens; demum silicularum forma 

 et magnitudo non minus, quam styli proportio variabilis: 



