134 



inferiora haud raro in utraqùe superficie glaberrima; ra- 

 rius pili brèves, in foliorum pagina inferiore jam satis 

 sparsi, in supeiïore quoque observantur. Calycis laciniae, 

 margine ciliis plus minus elongatis copiosius parciusve 

 obsitae, in dorso nonnunquam villis paucis tantum ad- 

 spersae v. rarius omnino glabrae. Corollae magnitudo va- 

 riabilis: in lusu parvifloro varietatis a. petala vix 2Vj lin. 

 superant, in grandifloro 3 i / i lin. aequant v. interdum 

 paullo etiam superant; calycis laciniae in priore 3 /< — ['", 

 in secundo fere 1 — 1%"' longae. Varietatem (3. floribus 

 majusculis tantum observavi. 



Planta, a cl. C. Kochio nomine: H. suaveolens Juss. 

 (3 congestum cum herb. Acad. Petrop. communicata, 

 quam in litore australi Ponti Euxini Thirke collegit, nos- 

 trae grandiflorae habitu simillima; satis tamen differt ab 

 ea pedicellis brevioribus, floribus paullo majoribus, fila- 

 mentis in latere interiore multo minus villosis et praeci- 

 pue calycis laciniis ovatis v. etiam late-ovatis, glabris v. 

 rarius ad basin parce villoso-pubescentibus, apice rotun- 

 dato-obtusissimis. Haec, a ill. Boissier non memorata, 

 forte ad H. Bourgaei (Boiss. fit, orient. I. p. 928) pertinet. 



Subclassis II. Calycanthae. 



15. Celastrineae. 



93. Evonymus europaeus L. (Led. fl. ross. I. p. 

 497; Stev. Verz. p. 101. JV» 308). 



(3 pubescens Stev. (1. c): foliis subtus ad nervos ve- 

 nasque pilis brevibus adspersis, in planta fructifera sca- 

 briusculis; supra ad costam intermediam tantum et ner- 

 vos primarios parce pubescentibus v. omnino glabris. In 



