lil 



spicis numquam pedunculatis, quas praeterea in forma 

 minore lusus b. semel geminatas vidi, magis cum poste- 

 riore convenit. Ab uno et altero floribus albis recedit.— 

 Ross. jKepeôeni) 



Ceterum et formam genuinam T. pratensis (habitu cul- 

 ti in herb. Acad. Petrop. floribus albis instructam vidi 

 (in Germania pr. Cunnersdorf lect.). Huic caulis inferne 

 glaber, ad apicem versus scabriusculus, calycis indu- 

 mentum parcum. 



Cl. Haupt pr. urbem Catherinoslaw utramcpie T. pra- 

 tensis formam legit: vulgarem, floribus purpureis instru- 

 ctam et albifloram. Prioris in herb. Acad. Petrop. duo 

 specimina adsunt, e quibus minus, capitulis geminatis 

 calycibusque ferrugineo-pilosis a planta boreali minime 

 clifTert; elatius vero, capitulis solitariis, aeque ac spéci- 

 men simile varietatis albillorae, a nostra albiflora villosi- 

 tate minore (forte et aliis notis) recedit. Valde tamen 

 suspicor posteriorem formis intermediis cum planta typi- 

 ca junctam esse. 



105. Trifolium fragiferum L. (Led. fl. ross. I. p. 

 548; Stev. Verz. p. 115. JV° 369). Satis frequens ad 

 Konkam fl. infra Wesselaja et locis humidioribus dextri 

 ad Konkam fl. clivi ad occid. vers, a foro Grigorjewka. 

 Florebat a Jul. m. usque ad med. m. Sept. (d. 10 fl. 

 et fr.); fructibus mat. primo d. 9 Jul. m. legi. 



106. T. repens L. (Led. fl. ross. I. p. 553; Stev. 

 Verz. p. 116. M 374-). 



Duae formae apud nos occurrunt, e quibus una cum 

 speciminibus prope urbem Dorpatum a me collectis omni- 

 no convenit, altéra major, quae mihi var. |3 arcuata: 

 caulibus arcuatis haud radicantibus foliisque durioribus, 



