U8 



125. L. pal us tris L. p macilentus. 



L. perennis, caule alato; foliis inferioribus 1-, supe- 

 rioribus 1-v. 1 */ 2 -jugis (i. e. foliolo jugi secundi solitario); 

 foliolis oblongo-linearibus, apice rotundatis, mucronatis; 

 cirrhis simplicibus v. rarius bifidis; stipulis minimis, su- 

 bulatis, petiolo multolies brevioribus, integerrimis v. ba- 

 si denticulo parvo inslructis; pedunculis bifloris, folium 

 subaequantibus; calycis dente infîmo reliquis longiore, 

 tubum subaequanle; vexilli lamina obovato-orbiculata; sty- 

 lo filiformi, a medio ad apicem versus sensim attenualo 

 intusque barbato. — D. 26 Jul. m. in prato reg. demissae 

 ad Borysth. unicum spécimen florens inveni. 



Habitu maxime cum L. palustri convenit, qui notis se- 

 quentibus, magna ex parte relativis, ab nostro differt: 

 foliis 2 — 5-jugis, stipulis multo majoribus et latioribus, 

 appendice integerrima v. bifida magna instructis, cirrhis 

 subirifidis, pedunculis 3 — 5-floris, vexilli lamina trans- 

 verse multo latiore (transverse-ovali) et stylo ad apicem 

 versus subincrassato, sub ipso apice saepe incurvo. 



Ob differentias numerosas plantain modo descriptam 

 pro distincta specie habueram. Quum vero planta bory- 

 sthenica vulgari habitu simillima sit et exploratum habeo, . 

 notas posterions (imprimis foliorum florumque numerum, 

 stipularum forma m et magnitudinem) pro statione valde 

 variare, non est quod dubitem, stirpem borysthenicam 

 Lathyri palustris formam macilentam esse. Quod, quum 

 ita esset, eo mirabilius fuerit, quia in demissis ad Bory- 

 sthenem, humore abundantibus, multae plantae, aliis lo- 

 cis humiles, dimensiones insolitas accipiant. Igitur, num 

 planta nostra rêvera nil aliud sit, nisi L. palustris varie- 

 tas vel potius hujus speciei forma macilenta, ulteriore 

 observatione est eruendum. 



